Author: Chalvantzis

Προβολή Βούναινα σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Προβολή Χάρτης Προσκυνήματος Βουναίνων σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

                                                     ΕΥΛΟΓΙΑΣ ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ

Κ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ Β΄ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΑΡΙΟΦΕΡΣΑΛΩΝ

 

 

 

 

Ὡς Μητροπολίτης τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας Θεσσαλιώτιδος καὶ Φαναριοφερσάλων χαιρετίζουμε τὸν ἐρευνητὴ ἄνθρωπο καὶ συγχαίρουμε τὸν κόπο τῆς ἐπιστημονικῆς του ἔρευνας καὶ ἱκανότητας, χάρη στὴν ὁποία πέτυχε τὴν ἀνακάλυψη τοῦ διαδικτύου, διὰ τῆς ὁποίας ἔχει ἐκμηδενίσει τὶς φυσικὲς ἀποστάσεις καὶ ἔφερε τὸν σημερινὸ ἀποξενωμένο ἄνθρωπο τόσο κοντά, ὥστε νὰ ἀναπτυχθοῦν οἱ σχέσεις καὶ ἡ ἐπικοινωνία μὲ τὸν συνάνθρωπο.

Καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιστημονικὸ ἐπίτευγμα μαρτυρεῖ αὐτό, ποὺ πιστεύει καὶ καταγράφει ἡ ὀρθόδοξη πατερικότητα, ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἕνα ἄτομο, ποὺ μπορεῖ νὰ παραμείνει στὴν ἀπομόνωση, τὴ διάσπαση καὶ τὸν χωρισμὸ ἀπὸ τοὺς ἄλλους, ἐγκλωβισμένος στὸ δικό του καβούκι. Μέσα ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἀνακάλυψη τοῦ διαδικτύου προβάλλεται ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ οἱ Ἅγιοι, οἱ ὁποῖοι ἔκαναν ἐφαρμογὴ αὐτοῦ τοῦ θεϊκοῦ Λόγου.

Ἕνας ἀπὸ τοὺς Ἁγίους τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας εἶναι ὁ ἰδιαίτερα δημοφιλὴς Ὁσιομάρτυς Νικόλαος ὁ Νέος, ὁ ὁποῖος μαρτύρησε στὸ χωριὸ Βούναινα, τὸ ὁποῖο ἀνήκει στὰ ὅρια τῆς Μητροπόλεώς μας. Ἐκεῖ ὑπάρχει προσκυνηματικὸς Ἱερὸς Ναός, καθὼς καὶ τὸ κενοτάφιο τοῦ Ὁσιομάρτυρα. Ἐπίσης, τὸ ὅλο προσκύνημα τὸ ἀγκαλιάζουν τὰ ἱερὰ δένδρα, ποὺ οἱ πιστοὶ τόσο τὰ τιμοῦν γιὰ τὰ σημεῖα ποὺ βλέπουν ἀπὸ αὐτά.

Πολλὰ ἔχουν γραφτεῖ γιὰ τὸν βίο καὶ τὰ θαυμαστὰ γεγονότα, ποὺ τελοῦνται μὲ τὶς πρεσβεῖες τοῦ Ὁσιομάρτυρα Νικολάου, ὡστόσο ὑπάρχουν πολλὰ θέματα ποὺ θέλουν περισσότερες διευκρινήσεις καὶ μία ἐπιστημονικὴ ματιὰ νὰ ξεκαθαρίσουν κάποιες συγχύσεις.

Αὐτὸ ἀκριβῶς ἔκανε ὁ συγγραφέας καὶ ἐπιμελητὴς τῶν κειμένων αὐτῶν, ποὺ μετέφερε στὸ διαδίκτυο, ὁ Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Νεκτάριος Πέττας, Θεολόγος καὶ Δρ. Φιλοσοφίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων. Μὲ τὸ πόνημα αὐτὸ ὁ συγγραφέας του κάνει τοῖς πᾶσι γνωστὸ τὸ ἱερὸ Προσκύνημά μας στὰ Βούναινα. Ἐπίσης, παρουσιάζει μὲ ἐπιστημονικὴ ματιὰ τὸ βίο τοῦ τοπικοῦ Ἁγίου Νικολάου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ, τὴν τιμή του, ἀλλὰ καὶ τὴν εἰκονογράφησή του, ἡ ὁποία μαρτυρεῖται ἀπὸ τὸ σημαντικὸ φωτογραφικὸ ὑλικό. Γι’ αὐτό, ὡς Ποιμένας, χαιρετίζω καὶ εὐλογῶ ἐγκάρδια αὐτὴν τὴν προσπάθεια, εὐχαριστῶ δὲ καὶ συγχαίρω τὸν Πανοσιολογιώτατο συγγραφέα τοῦ παρόντος πονήματος καὶ εὔχομαι νὰ τὸν συνέχει πάντοτε τὸ ἀγωνιστικὸ φρόνημα τῶν ὁσίων ποὺ μαρτύρησαν στὰ Βούναινα μαζὶ μὲ τὸν Ὁσιομάρτυρα Νικόλαο, ὥστε νὰ στέκεται στέρεος στὶς ἄσειστες βάσεις τῆς πίστεως καὶ τοῦ γένους μας, αὐτὲς ποὺ ἔθεσαν οἱ Ἅγιοί μας μὲ τὸ αἷμα τους καὶ στὶς ὁποῖες ὅλοι μας πρέπει νὰ παραμένουμε μὲ παρρησία.

Στοὺς εὐλαβεῖς προσκυνητὲς εὔχομαι νὰ ἔχουν στὴ ζωή τους τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς εὐχὲς τοῦ ἱαματικοῦ Ὁσιομάρτυρα Νικολάου τοῦ Νέου, τοῦ ἐν Βουναίνοις ἀθλήσαντος.

Ἔγραφα τὴν 4^ην Δεκεμβρίου 2011

Μνήμη τοῦ Ἱερομάρτυρος Σεραφεὶμ,

Ἀρχιεπισκόπου Φαναρίου καὶ Νεοχωρίου

Μὲ ἐγκάρδιες εὐχὲς καὶ πατρικὴ ἀγάπη

† Ο ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΑΡΙΟΦΕΡΣΑΛΩΝ

ΚΥΡΙΛΛΟΣ

– Ἐπιτραχήλιον κεντητόν ὅπου κάτω ἀπό τόν Εὐαγγελισμό φέρει τίς μορφές τῶν ἁγίων: Νικολάου Βουναίνης, Παϊσίου (Παναγῆ) τοῦ Μπασιᾶ, Βλασίου τοῦ Νέου Κωνσταντίας τῆς ῾Ἀραπίσσας, Νικολάου Μύρων, Νεκταρίου Τέρπου, Νεκταρίου Πενταπόλεως καί Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου (ἀνήκει σέ ἰδιωτική συλλογή ἀρχιμανδρίτου).

Φωτογραφικό παράρτημα

– Η ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΕΚ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΑΓΙΩΝ

– Ο άγιος Νικόλαος ο Νέος και οι δώδεκα στρατιώτες συμμάρτυρές του: Ακίνδυνος, Αρμόδιος, Γρηγόριος, Δημήτριος, Ευώδιος, Θεόδωρος, Ιωάννης, Μιχαήλ, Παγκράτιος, Παντολέων, Χριστοφόρος και Αιμιλιανός.

– Ο άγιος Νικόλαος ο Νέος (της Βουναίνης). Τοιχογραφία καθολικού Μονής Αγίου Νικολάου Αναπαυσά, Μετέωρα, έργο Θεοφάνους του Κρητός (έτ. 1527).

– Ο άγιος Νικόλαος ο Νέος (της Βουναίνης). Τοιχογραφία από το Ναό του στο Ασκή Βοιοτίας.

– Ο άγιος Νικόλαος ο Νέος (της Βουναίνης). Τοιχογραφία από τη Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού Κορίνθου.

– Ο άγιος Νικόλαος ο Νέος (της Βουναίνης). Τοιχογραφία από τη Μονή Αγίου Παντεμεήμονος Αγιάς Λαρίσης.

– Ο άγιος Νικόλαος ο Νέος (της Βουναίνης). Εικόνα από το Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Ανάβρας (πρώην Γκούρα) Αλμυρού.

– Ο άγιος Νικόλαος ο Νέος (της Βουναίνης). Τοιχογραφία του Πρωτάτου, Καρυές Αγίου Όρους (τέλη ιγ΄ αι.).

– «ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ». Σύγχρονη τοιχογραφία δίπλα στο κενοτάφιο του οσιομάρτυρα, στο προσκυνηματικό ναό στα Βούναινα.

– Το προσκυνητάριο στην θέση, που υπήρχε το δένδρο που μαρτύρησε ο άγιος Νικόλαος, αλλά βέβηλα χέρια το έκοψαν τα τελευταία χρόνια.

– Η ρίζα του δένδρου, που μαρτύρησε ο άγιος Νικόλαος, όπως διακρίνεται μετά το κόψιμο του κορμού του.

– Το δένδρο, επάνω στο οποίο μαρτύρησε ο άγιος Νικόλαος, όπως ήταν πριν κοπεί, την ώρα που εκχέει το «αίμα».

– Αξιωσημείωτο είναι ότι όταν κόπηκε το δένδρο αυτό, το «αίμα» συνέχισε να αναβλύζει από την βάση του κομμένου κορμού.

– «Ο ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ». Σύγχρονη τοιχογραφία δίπλα στο κενοτάφιο του οσιομάρτυρα, στο προσκυνηματικό ναό στα Βούναινα της Θεσσαλίας.

– Το κενοτάφιο του οσιομάρτυρα Νικολάου, εντός του προσκυνηματικού ναού του στα Βούναινα.

– Το Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Ενδόξου Οσιομάρτυρος Νικολάου στα Βουναίνα.

– Από τη περιοχή του μαρτυρίου του αγίου Νικολάου του Νέου στα Βούναινα η ιαματική πηγή.

– Η περιοχή του μαρτυρίου του αγίου Νικολάου του Νέου. Δεξιά ο ξενώνας του Προσκυνήματος. Στο κέντρο ο φερώνυμος προσκυνηματικός ναός στα Βούναινα και γύρο του οι φτελιές.

– Η περιοχή του μαρτυρίου του αγίου Νικολάου του Νέου. Στη θέση, όπου βρέθηκε το ιερό του σκήνωμα, κτίστηκε το ναΰδριο που βρίσκεται στα αριστερά. Στο κέντρο ο φερώνυμος προσκυνηματικός ναός στα Βούναινα.

– Ο Σεβ. Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ.κ. Κύριλλος στην πανήγυρη του Αγίου το 2011 στα Βούναινα της Θεσσαλίας.

– Από τον Αρχιερατικό Εσπερινό της πανηγύρεως, στο προσκυνηματικό ναό στα Βούναινα της Θεσσαλίας.

– Από την πανήγυρη του Αγίου την Κυριακή 9η του μηνός Μαΐου του 2011 το εσπέρας στο Ιερό Προσκύνημα του Αγίου Ενδόξου Οσιομάρτυρος Νικολάου του εν Βουναίνοις, χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνάτιος ο οποίος κήρυξε και τον Θείον Λόγον, συγχοροστατούντων του ποιμενάρχου μας κ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ και του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ρεντίνης κ. Σεραφείμ.

– Η αργυρά θήκη του μαρτυρικού λειψάνου που φυλάσσεται στο προσκυνηματικό ναό στα Βούναινα της Θεσσαλίας.

– Από τις εορταστικές εκδηλώσεις της πανηγύρεως του Αγίου, στο προσκυνηματικό ναό στα Βούναινα της Θεσσαλίας.

– Ο άγιος Νικόλαος ο Νέος (της Βουναίνης, δεξιά). Τοιχογραφία καθολικού Μονής Αγίου Νικολάου «του Όρους», Ιωάννινα, έργο Γρεβενιτάτων αγιογράφων (έτ. 1663).

– Η σκαλιστή αργυρή λειψανοθήκη (έτ. κατασκευής 1797) της τιμίας κάρας του αγίου Νικολάου του Νέου (της Βουναίνης). Απόκειται στην Μονή Αγίου Νικολάου, Άνδρου.

– Λειψανοθήκη με τεμάχιο λειψάνου του αγίου Νικολάου του Νέου. Απόκειται στην Μονή Μεγάλου Σπηλαίου στα Καλάβρυτα.

– Αριστερή πτέρυγα του δίπτυχου της Εικόνα της Toma Preljubovic με την Θεοτόκο στο κέντρο, στον τύπο της Οδηγητρίας του 1367-84. Πλαισιώνεται από δεκατέσσερις Αγίους, που στο κάθε ένα έχει εγκολπωθεί τμήμα λειψάνου του. Ο άγιος που εικονίζεται δεύτερος από το άνω δεξιό μέρος είναι ο άγιος Νικόλαος ο Νέος. Η ανατολικής τέχνης φορητή εικόνα βρίσκεται σήμερα στον καθεδρικό ναό Cnenca της Ισπανίας.

– Η απόδοση του Αγίου, ως νεαρού έφιππου στρατιωτικού. Θαυματουργή τοιχογραφία από το τέμπλο της Ιεράς Μονής του Οσιομάρτυρος Νικολάου στο χωριό Υψηλάντη Βοιωτίας.

– Εὐλογίες Ἁγίου νέου Ὁσιομάρτυρος Νικολάου τοῦ ἐν Βουναίνης.

1) Λείψανον τοῦ Ὁσιομάρτυρος

2) Χῶμα ἐκ τοῦ τάφου αὐτοῦ

3) Αἷμα εἰς φιαλίδιον

4) Φύλλα ἐκ τῆς φτελιᾶς τοῦ Μαρτυρίου του, αἱματοβαμμένα.

Δωρεά τῇ Καθηγουμένῃ Θεοφυλάκτη Μοναχῇ, εὐλογίας ἕνεκεν (Ἱ.Μονής του Οσιομάρτυρος Νικολάου στο χωριό Υψηλάντη Βοιωτίας).

– Γυάλινο μπουκαλάκι με το υγρό «αίμα» του αγίου Νικολάου του Νέου προσαρμοσμένα σε εικόνα του Οσιομάρτυρα. Παρόμοια φιαλίδια φυλάσσονται ως ιερό κειμήλιο σε πολλές Μονές και Ναούς της πατρίδας μας.

– Από την λιτάνευση του Ιερού Λειψάνου και της Ιεράς Εικόνος του Αγίου πέριξ του Ιερού προσκυνήματος Οσιομάρτυρος Νικολάου του εν Βουναίνοις της 9 Μαΐου του 2011.

– Ἐπιτραχήλιον κεντητόν ὅπου κάτω ἀπό τόν Εὐαγγελισμό φέρει τίς μορφές τῶν ἁγίων: Νικολάου Βουναίνης, Παϊσίου (Παναγῆ) τοῦ Μπασιᾶ, Βλασίου τοῦ Νέου Κωνσταντίας τῆς ῾Ἀραπίσσας, Νικολάου Μύρων, Νεκταρίου Τέρπου, Νεκταρίου Πενταπόλεως καί Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου.

Τέλος καί δόξα τῷ μόνῳ ἀληθινῷ Θεῷ ἡμῶν.

Ὁ πονήσας ἀρχιμ. Νεκτάριος Ν. Πέττας

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΤΟΝ ΕΝ ΒΟΥΝΑΙΝΗΣ

Ποίημα (+) Γερασίμου Μοναχοῦ Μικραγιαννανίτου.

Ὁ Ἱερεύς· Εὐλογητός ὁ Θεός…

Ὁ ἀναγνώστης· Ἀμήν.

Ψαλμός ρμβ΄ (142).

Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου. Καί μή εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου· ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου. Ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος, και ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου· ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου. Μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, και ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστόν ποίησόν μοι τό πρωΐ τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοί ἤλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἦρα τήν ψυχήν μου. Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρός σέ κατέφυγον· δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἶ ὁ Θεός μου. Τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ· ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με. Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου, καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου. Καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σού εἰμι.

Ἦχος δ΄.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχ.Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν…

Στίχ. Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν…

Στίχ. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν..

 

Ἦχος δ΄. Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ασκητικῶς εὐαρεστήσας Κυρίῳ, ἀθλητικῶς τόν σόν ἐτέλεσας βίον, Ὁσιομάρτυς Ἅγιε Νικόλαε. Ὅθεν τούς προσπίπτοντας, τῷ Σεπτῷ Σου Λειψάνῳ, και ἐξαιτουμένους σου, τήν θερμήν προστασίαν, πάσης ἀνάγκης λύτρωσαι σοφέ, και νοσημάτων, παντοίων καί θλίψεων.

 

Δόξα. τό αυτό. Καί νῦν. Θεοτοκίον.

0ὐ σιωπήσομεν ποτέ Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι εἰμή γάρ σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐρύσσατο, ἐκ τοσούτων κινδύνων; τίς δέ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ σοῦ, σούς γάρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

 

Ψαλμός Ν΄ (50).

Ελέησόν με ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου, καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπί πλεῖον πλῦνόν με ἀπό τῆς ἀνομίας μου, καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω, καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον, καί τό πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα· ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας· τά ἄδηλα καί τά κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καί καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν και εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου, καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, και πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψῃς με ἀπό τοῦ προσώπου σου, καί τό Πνεῦμα σου τό ἅγιον μή ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου, καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με.Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου, καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις, καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην, ὁ Θεός, οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Ὁ κανών οὗ ἡ ἀκροστιχίς.

«Νίκην ἡμῖν Νικόλαε δίδου. Γερασίμου».

ᾨδή α΄ . Ἦχος πλ. δ΄ . Ὑγράν διοδεύσας.

Νικήσας δολίου τάς μηχανάς, Νικόλαε μάκαρ, ἐκνικῆσαι τάς χαλεπάς αὐτοῦ καθ’ ἡμῶν ἐπινοήσεις, ταῖς σαῖς πρεσβείαις ἡμᾶς ἐνδυνάμωσον.

Ιάματα βλύζει ποταμηδόν, ἡ θεία σου Θήκη, ἐνεργείᾳ τῇ θεϊκῇ, καί νέμει παθῶν τήν θεραπείαν, τοῖς πρός αὐτήν προσιοῦσι Νικόλαε.

Καθάρας τό σῶμα καί τήν ψυχήν, παθῶν ἀκαθάρτων, τῇ τοῦ Πνεύματος δωρεᾶ, χαράν καί εἰρήνην καί ὑγείαν, δίδου ἡμῖν Ἀθλοφόρε Νικόλαε.

Θεοτοκίον.

Η τέξασα Λόγον τόν τοῦ Θεοῦ, ἀπερινοήτως,τῇ οὐσίᾳ τῇ καθ’ ἡμᾶς ἐκ πάσης ὑλώδους προσπαθείας, Θεογεννῆτορ ἡμᾶς ἐλευθέρωσον.

 

ᾨδή γ΄. Οὐρανίας ἁψίδος.

Νοσημάτων παντοίων, ρύμην δεινήν Ἅγιε,παύεις τῶν πιστῶς προσιόντων, τῇ προστασίᾳ σου, ἐξ ὦν με λύτρωσαι, Ὁσιομάρτυς Κυρίου, καί πταισμάτων αἴτει μοι, θεόθεν ἄφεσιν.

Η ἁγία σου Θήκη, ἁγιασμόν βλύζουσα, πάντας ἁγιάζει Ἁγίου, Πνεύματος χάριτι, ᾗ καταφεύγοντες, χαρᾶς πληρούμεθα θείας, καί δεινῶν ρυόμεθα, πόνων Νικόλαε.

Μέγας ὤφθης προστάτης, καί ἀρωγός ἕτοιμος, τῶν εἰλικρινῶς προσιόντων, τῇ ἀντιλήψει σου, διό βοῶμεν σοι· Μεγάλων θλίψεων ρύου, Ἅγιε Νικόλαε, ἡμᾶς ἑκάστοτε.

Θεοτοκίον.

Ιησοῦ τόν Σωτῆρα, καί Ποιητήν τέξασα, πλούτῳ εὐσπλαγχνίας λαβόντα, ἐκ σοῦ τόν ἄνθρωπον,Κόρη Πανάμωμε, αὐτόν δυσώπει σωθῆναι, τους ὡς Θεοτόκον σε, πίστει δοξάζοντας.

Διάσωσον Ὁσιομάρτυς Νικόλαε πάσης βλάβης, τούς ἐν πίστει τῇ προστασίᾳ σου σπεύδοντας, ὡς δεδεγμένος θεόθεν πλουσίαν χάριν.

Ἐπίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ…

Αἴτησις καί τό Κάθισμα.

 

Ἦχος β΄ . Πρεσβεία θερμή.

Ασκήσας καλῶς, ἐν τοῖς Βουνένοις Ἅγιε, ἐχθρόν δυσμενῆ, ἀθλητικῶς κατέβαλες, οὗ τῆς κακίας λύτρωσαι, τούς προστρέχοντας πόθῳ τῇ σκέπῃ σου, καί ἐν εἰρήνῃ κυβέρνησον ἡμᾶς, τῷ θείῳ θελήματι Νικόλαε.

 

ᾨδή δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.

Νεκρωθέντας τοῖς πάθεσι, τῇ ζωοποιῷ πρεσβείᾳ σου ἔγειρον, τούς προστρέχοντας Νικόλαε, τῇσῇ ἐκ Θεοῦ πλουσίᾳ χάριτι.

Νοῦν ἀλάστορα ᾔσχυνας, τοῖς ἀθλητικοῖς σου σκάμμασιν Ἅγιε, διά τοῦτο δυσωποῦμέν σε, ἐκ φθορᾶς τόν νοῦν ἡμῶν ἀνύψωσον.

Ιατρεῖον ἀδάπανον, τό σεπτόν σου Λείψανον ἔχοντες Ἅγιε, πάσης νόσου καί κακώσεως, τάχος ἐκλυτρούμεθα Νικόλαε.

Θεοτοκίον.

Καθαρᾶς πολιτείας με, νῦν ἐπιλαβέσθαι Κόρη ἀξίωσον, ὡς ἄν πάσης καθαρότητος, τούς καρπούς προσάξω τῷ Θεῷ ἡμῶν.

 

ᾨδή ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.

Ομβρησον ἡμῖν, ταῖς πρεσβείαις σου Νικόλαε, οἰκτιρμῶν τῶν θεϊκῶν τόν γλυκασμόν, τοῖς παθῶν ἐν τῇ πικρίᾳ δεινῶς στένουσι.

Λέοντα δεινόν, τόν ἀόρατον Νικόλαε, ὠρυόμενον ἀπαύστως καθ’ ἡμῶν, κατασύντριψον τῇ ράβδῳ τῆς σῆς χάριτος.

Αστρον φαεινόν, ἐξ Ἑῴας ὡς ἀνέτειλας, πρίν τά Βούναινα ἐλάμπρυνας σοφέ, νῦν τάς Θήβας ἁγιάζεις τῷ Λειψάνῳ σου.

Θεοτοκίον.

Εχουσα Ἁγνή, συμπαθείας πλοῦτον ἄπειρον, κατοικτείρησον ἡμᾶς καί συνοχῆς, συμπτωμάτων θλιβερῶν τάχος ἀπάλλαξον.

 

ᾨδή στ΄ . Τήν δέησιν.

Δυνάμει τῇ θεϊκῇ ἀριστεύσας, δι’ ἀθλήσεως ἐν ὄρει Βουναίνων, ὡς βοηθός τοῖς ἐν Θήβαις ἐπέστης διά τοῦ θείου Λειψάνου σου Ἅγιε, ὁ ὡς θησαύρισμα σεπτόν, Ἐνορία σου ταύτη κατέχουσα.

Ιλέῳ,ἴδε ἐν ὄμματι Μάρτυς, τούς ἑστώτας τῷ Σεπτῷ Σου Λειψάνῳ καί δίδου τούτοις ψυχῶν καί σωμάτων, Ὁσιομάρτυς Νικόλαε ἴασιν, ὡς εἰληφώς παρά Θεοῦ, τῶν θαυμάτων τήν θείαν ἐνέργειαν.

Δαιμόνων, ἀποδιώκων τήν ρύμην, ἀσθενείας χαλεπάς ἰατρεύεις, καί τόν λεπρόν ἐκ τῆς λώβης καθαίρεις, καί τήν ὑγείαν παρέχεις τοῖς χρῄζουσι, Νικόλαε θαυματουργέ, τῶν ἐν Θήβαις πιστῶν αγαλλίαμα.

Θεοτοκίον.

Ολόφωτε, τοῦ Δεσπότου καθέδρα, χρυσοστόλιστε παστάς θείας δόξης, Παρθενομῆτορ Ἁγνή Θεοτόκε, τήν σκοτισθεῖσαν ψυχήν μου τοῖς πάθεσι, ἐκκάθαρον καί φωταυγές, τοῦ Υἱοῦ σου ἀνάδειξον σκήνωμα.

Διάσωσον Ὁσιομάρτυς Νικόλαε πάσης βλάβης,τούς ἐν πίστει τῇ προστασίᾳ σου σπεύδοντας, ὡς δεδεγμένος θεόθεν πλουσίαν χάριν.

Ἄχραντε ἡ διά λόγου τόν Λόγον…

 

Αἴτησις καί τό Κοντάκιον.

 

Ἦχος β΄. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.

Εκ τῆς Ἑῴας ἐκλάμψας Νικόλαε, καταπυρσεύεις ἡμᾶς θείαις χάρισι, διό ὡς σεπτόν ἱλαστήριον, τό Σόν Ὑπέρτιμον Λείψανον ἔχοντες, λαμβάνομεν χάριν καί ἔλεος.

 

Προκείμενον.

Δικαίος ὡς φοίνιξ ἀνθήσει καί ὡσεί κέρδος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται.

Στίχ. Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτοῦ.

 

Εὐαγγέλιον ἐκ τοῦ κατά Λουκᾶν.

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς. Προσέχετε δέ ἀπό τῶν ἀνθρώπων παραδώσουσι γάρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια, καί ἐν συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς. Καί ἐπί ἡγεμόνας δέ καί βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ, εἰς μαρτύρων αὐτοῖς καί τοῖς ἔθνεσιν. Ὅταν δέ παραδιδῶσιν ὑμᾶς, μή μεριμνήσητε πῶς ἤ τί λαλήσετε δοθήσεται γάρ ὑμίν ἐν ἐκείνη τή ὥρα τί λαλήσητε οὐ γάρ ὑμεῖς ἔστε οἱ λαλοῦντες, ἀλλά τό Πνεῦμα τοῦ Πατρός ὑμῶν, τό λαλοῦν ἐν ὑμίν. Παραδώσει δέ ἀδελφός ἀδελφόν εἰς θάνατον, καί πατήρ τέκνον καί ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπί γονεῖς, καί θανατώσουσιν αὐτούς. Καί ἔσεσθε μισούμενοι ὑπό πάντων διά τό ὄνομά μου ὁ δέ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.

Δόξα.

Ταῖς τοῦ Ἀθλοφόρου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἔξλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Καί νῦν.

Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις, Ἐλεῆμον, ἑξάλειψον τά πλήθη τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων.

Προσόμοιον. Ἦχος πλ. β΄ . Ὅλην ἀποθέμενοι.

Στίχ. Ἐλεῆμον, ἐλέησον μέ ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου, καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἑξάλειψον τό ἀνόμημά μου.

Νίκην ἦρας ἔνθεον, κατά παθῶν καί δαιμόνων, Ἅγιε Νικόλαε, πόνοις τῆς ἀσκήσεως και ἀθλήσεως, καί διπλοῦν εἴληφας, στέφανον ἀξίως,διά τοῦτο ἐκβοῶμέν σοι·Ἡμᾶς ἐνίσχυσον, πάσας ἐκνικῆσαι τοῦ δράκοντος, ἐπιβουλάς μακάριε, ρῶσιν καί ὑγείαν καί ἴασιν, ἅπασι παρέχων,καί ἄφεσιν πταισμάτων ἐκ Θεοῦ, Ὁσιομάρτυςτοῖς σπεύδουσι, ταῖς σαῖς ἀντιλήψεσι.

Ὁ Ἱερεύς. Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου…

ᾨδή ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.

Υπό σοῦ ἐξ Ἑῴας, ὁ νοσῶν πάλαι ἄρχων καθοδηγούμενος, ἐπέστη ἐν Βουναίνης, εὑρών δε τό σόν σῶμα, ἐξιάθη τῆς μάστιγος, ἴασαι οὖν Ἀθλητά, κἀμέ πικρᾶς ὀδύνης.

Γνοῦς τήν σήν Μάρτυς χάριν, ὁ ρυσθείς ἐκ τοῦ πάθους τῇ ἀντιλήψει σου, ναόν σοι ἀνεγείρει, ναόν οὖν κἀμέ δεῖξον, θεομάκαρ Νικόλαε, τῆς ἐπινοίας Θεοῦ, θερμῇ σου ἐπισκέψει.

Ενεργοῦσα ἀπαύστως, ἡ σκηνοῦσα τῇ Κάρᾳ σου χάρις ἄνωθεν, ἰάματα ποικίλα, τελεῖ ἐν Βυζαντίῳ, καί παρέχει τοῖς χρήζουσι, Νικόλαε θαυμαστέ, τάς θεοσδότους δόσεις.

Θεοτοκίον.

Ρυπουμένην ἀθλίως, τήν καρδίαν μου Κόρη γνώμῃ ἀγνώμονι, ἀπόπλυνον τοῦ ἄγους, καί σύνεσίν μοι δίδου, τοῦ ποιεῖν τά ἐντάλματα, τοῦ σοῦ Υἱοῦ καί Θεοῦ, ἵνα σε μακαρίζω.

 

ᾨδή η΄ . Τόν Βασιλέα.

Ανδρος ἡ νῆσος, τῇ παναγίᾳ σου Κάρᾳ, ἁγιάζεται Νικόλαε θεόφρον, ὅθεν καί κηρύττει,τά θαύματά σου Μάρτυς.

Σωμάτων δίδου, καί τῶν ψυχῶν θεραπείαν,τοῖς προστρέχουσι τῷ σῷ Σεπτῷ Λειψάνῳ ὅ ἡ θείᾳ χάρις, ἐδόξασε πλουσίως.

Ιδέ ὑψόθεν, τούς ἐν ψυχῇ κατωδύνῳ ἐκζητοῦντάς σου τήν θείαν προστασίαν, καί τάς τούτων πλήρου, Νικόλαε αἰτήσεις.

Θεοτοκίον.

Μῆτερ Κυρίου, Θεοχαρίτωτε Κόρη, τῶν τοῦ ὄφεως ἐκτόπων νοημάτων, ρῦσαι τήν ψυχήν μου, καί σῶσόν με Παρθένε.

 

ᾨδή θ΄ . Κυρίως Θεοτόκου.

Ο Μάρτυς ἐν Ὁσίοις, Νικόλαε μάκαρ, δυσχερειῶν τῶν τοῦ βίου ἀπάλλαξον, τούς τήν σεπτήν σου πρεσβείαν αἰτοῦντας Ἅγιε.

Υσσώπῳ μετανοίας, Νικόλαε μάκαρ, τήν ρυπωθείσαν καρδίαν μου κάθαρον, καί πρός ὁδόν τήν εὐθεῖαν ἀεί ὁδήγει με.

Υπέρ τῶν σέ ὑμνούντων πάντοτε δυσώπει, τόν ἐλεήμονα Κύριον Ἅγιε, πᾶσι διδόναι ἀπαύστως τό θεῖον ἔλεος.

Θεοτοκίον.

Υπέραγνε Μαρία, Κεχαριτωμένη, χαρίτωσόν μου καί νοῦν καί διάνοιαν, τοῖς μητρικοῖς οἰκτιρμοῖς σου ἵνα δοξάζω σε.

Καί εὐθύς τό

Ἄξιον ἔστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν τήν ὄντως Θεοτόκον σέ μεγαλύνομεν.

Χαίροις τῆς Ἑῴας θεῖος βλαστός, ὁ ἀνδραγαθήσας, ἐν Βουναίνης περιφανῶς, χαίροις, ὁ τάς Θήβας ἀπαύστως ἁγιάζων, Νικόλαε παμμμάκαρ τῇ θείᾳ Θήκῃ σου.

Δεῦτε ἐφημήσωμεν οἱ πιστοί, τόν ἐκ τῆς Ἐῴας ἐξαστράψαντα ἀθλητήν, φύλακα καί ρύστην ἐνοριτῶν ἁπάντων Νικόλαον τόν Νέον, Χριστοῦ τόν Μάρτυρα.

Ἄνθος τῆς νεότητος παριδών, καί ρέουσαν δόξαν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, ἀσκήσεως πόνοις, καί ἄθλοις μαρτυρίου, Νικόλαε ἐντεῦθεν λαμπρῶς δεδόξασαι.

Τῷ νοσοῦντι ἄρχοντι ἐποφθείς, ὑπέδειξας τούτῳ ποῦ τό σκῆνός σου τό σεπτόν, ὅ εὑρών παμμάκαρ, τήν θεραπείαν εὗρε, κηρύττων σου τήν χάριν, Μάρτυς Νικόλαε.

Δέδοται τῇ Ἄνδρῳ ὡς θησαυρός, πολύτιμος μάκαρ, ἡ ἁγία σου κεφαλή, ἥν περικυκλοῦντες, λαμβάνομεν ἐκ ταύτης, ἁγιασμόν καί ρῶσιν, Μάρτυς Νικόλαε.

Χαίροις τῶν Βουναίνων λύχνος λαμπρός, καί τῆς Βοιωτίας, λαμπαδοῦχος ὁ φαεινός, τῆς δε Ἐνορίας, Ὁσιομάρτυς κλέος καί πρός Χριστόν μεσίτης, θερμός Νικόλαε.

Εχων παρρησίαν πρός τόν Χριστόν, πρέσβευε ἀπαύστως, πάσης ρύεσθαι συμφορᾶς,τούς τήν ἄθλησίν σου, Νικόλαε τιμῶντας, καί ἀπεκδεχομένους, τήν θείαν χάριν σου.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἵ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.

Τό τρισάγιον, και το Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Νικολάου τοῦ Νέου.

 

Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου.

Εξ Ἐῴας ἐκλάμψας, ἐν Βουνένοις ἠγώνισαι Νικόλαε Παμμάκαρ ἐναθλήσας στερρότατα. Διό καί δοξασθείς παρά Χριστοῦ, θαυμάτων ἀναβλύζεις δωρεάς τοῖς προστρέχουσι τῷ λειψάνῳ σου τῷ σεπτῷ, Ὁσιομάρτυς ἔνδοξε. Δόξα τῷ δεδωκότι σοι ἰσχύν, Δόξα τῷ Σέ στεφανώσαντι, Δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διά σοῦ πᾶσιν ἰάματα.

Η ἐκτενής και ἡ ἀπόλυσις, μεθ’ ἥν ψάλλομεν τό ἑξῆς.

 

Ἦχος β΄ . Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.

Πάντας τούς προσπίπτοντας πιστῶς, τῇ σῇ θαυμαστῇ προστασίᾳ, καί εὐφημοῦντάς σε, Ἅγιε Νικόλαε, Ὁσιομάρτυς Χριστοῦ, καί τό Θεῖον Σου Λείψανον κατασπαζομένους, σκέπε καί διάσωζε, ἐκ πάσης θλίψεως, λύων συμφορῶν τον χειμῶνα, καί πικρῶν λυτρούμενος πόνων, ταῖς πρός τόν Δεσπότην ἱκεσίαις σου.

Δέσποινα πρόσδεξαι, τάς δεήσεις τῶν δούλων σου, καί λύτρωσαι ἡμᾶς, ἀπό πάσης ἀνάγκης καί θλίψεως.

Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σέ ἀνατίθημι, Μήτηρ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπό τήν σκέπην σου.

Δίστιχον.

Νικητήν Νικόλαε παθῶν με δεῖξον

Γεράσιμον σπεύδοντα τῇ σῇ πρεσβείᾳ.

---

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΩΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ

ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑ ΝΙΚΟΛΑΟΝ ΤΟΝ ΝΕΟΝ

ΕΚ ΤΗΣ ΕΝ ΒΟΥΝΑΙΝΗ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ

 

Ὁ Ἱερεύς· Εὐλογητός ὁ Θεός…
Ὁ ἀναγνώστης· Ἀμήν.

Ψαλμός ρμβ΄ (142).

Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, ἐνώτισαι τήν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου. Καί μή εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετά τοῦ δούλου σου, ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. Ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρός τήν ψυχήν μου· ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τήν ζωήν μου. Ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκρούς αἰῶνος, και ἠκηδίασεν ἐπ’ ἐμέ τό πνεῦμά μου, ἐν ἐμοί ἐταράχθη ἡ καρδία μου. Ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. Διεπέτασα πρός σέ τάς χεῖράς μου· ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. Ταχύ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τό πνεῦμά μου. Μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ, και ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. Ἀκουστόν ποίησόν μοι τό πρωΐ τό ἔλεός σου, ὅτι ἐπί σοί ἤλπισα. Γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσομαι, ὅτι πρός σέ ἦρα τήν ψυχήν μου. Ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, πρός σέ κατέφυγον· δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τό θέλημά σου, ὅτι σύ εἶ ὁ Θεός μου. Τό πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ· ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με. Ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τήν ψυχήν μου, καί ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τούς ἐχθρούς μου. Καί ἀπολεῖς πάντας τούς θλίβοντας τήν ψυχήν μου, ὅτι ἐγώ δοῦλός σού εἰμι.

 

Ἦχος δ΄ .

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Στίχ.Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, καί ἐπικαλεῖσθε τό ὄνομα τό ἅγιον αὐτοῦ.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν…

Στίχ. Πάντα τά ἔθνη ἐκύκλωσάν με, καί τῷ ὀνόματι Κυρίου ἠμυνάμην αὐτούς.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν…

Στίχ. Παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καί ἔστι θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν.

Θεός Κύριος, καί ἐπέφανεν ἡμῖν.

 

Ἦχος δ΄ . Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ὁ Ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῶ Τοῦ Ὁσιομάρτυρος τῷ θείῳ Τεμένει, οἱ συνεχόμενοι παθῶν ταῖς ὁδύναις, προσέλθωμεν κραυγάζοντες ἐκ βάθους ψυχῆς. Ἅγιε Νικόλαε, ἰατρὲ τῶν νοσούντων, σπεῦσον καὶ ἀπάλλαξον, τῆς παρούσης ἀνάγκης, τοὺς ἐκζητοῦντας πίστει ἀκλεινεῖ τὴν σὴν βοήθειαν Μάρτυς ἑκάστοτε.

 

Δόξα. Ὅμοιον.

Ὡς πολιοῦχον καὶ θερμὀτατον ρύστην καὶ ἀρωγὸν καὶ βοηθὸν ἐν ἀναγκαις, πλουτοῦντες Νικόλαε βοῶμεν σοι θερμῶς. Σκέπε ἡμᾶς πάντοτε, τῶν ἐν βίῳ κινδύνων, φύλαττε τοὺς δούλους σου, ἐν εἰρήνῃ τελεία καὶ τὰς αἰτήσεις πλήρου συμπαθῶς, τῶν εὐλαβῶς προσφοιτώντων τῇ σκέπη σου.

 

Καί νῦν. Θεοτοκίον.

Οὐ σιωπήσομεν ποτέ Θεοτόκε, τάς δυναστείας σου λαλεῖν οἱ ἀνάξιοι εἰμή γάρ σύ προΐστασο πρεσβεύουσα, τίς ἡμᾶς ἐρύσσατο, ἐκ τοσούτων κινδύνων; τίς δέ διεφύλαξεν, ἕως νῦν ἐλευθέρους οὐκ ἀποστῶμεν Δέσποινα ἐκ σοῦ, σούς γάρ δούλους σώζεις ἀεί, ἐκ παντοίων δεινῶν.

Ψαλμός Ν΄ (50).

Ελέησόν με ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου, καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου, ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου. Ἐπί πλεῖον πλῦνόν με ἀπό τῆς ἀνομίας μου, καί ἀπό τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με. Ὅτι τήν ἀνομίαν μου ἐγώ γινώσκω, καί ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διά παντός. Σοί μόνῳ ἥμαρτον, καί τό πονηρόν ἐνώπιόν σου ἐποίησα· ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου, καί νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε. Ἰδού γάρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καί ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου. Ἰδού γάρ ἀλήθειαν ἠγάπησας· τά ἄδηλα καί τά κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι. Ῥαντιεῖς με ὑσσώπῳ, καί καθαρισθήσομαι· πλυνεῖς με, καί ὑπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ἀκουτιεῖς μοι ἀγαλλίασιν και εὐφροσύνην, ἀγαλλιάσονται ὀστέα τεταπεινωμένα. Ἀπόστρεψον τό πρόσωπόν σου ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν μου, καί πάσας τάς ἀνομίας μου ἐξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ Θεός, και πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου. Μή ἀπορρίψῃς με ἀπό τοῦ προσώπου σου, καί τό Πνεῦμα σου τό ἅγιον μή ἀντανέλῃς ἀπ’ ἐμοῦ. Ἀπόδος μοι τήν ἀγαλλίασιν τοῦ σωτηρίου σου, καί πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με.Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς σου, καί ἀσεβεῖς ἐπί σέ ἐπιστρέψουσι. Ῥῦσαί με ἐξ αἱμάτων ὁ Θεός, ὁ Θεός τῆς σωτηρίας μου· ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τήν δικαιοσύνην σου. Κύριε, τά χείλη μου ἀνοίξεις, καί τό στόμα μου ἀναγγελεῖ τήν αἴνεσίν σου. Ὅτι, εἰ ἠθέλησας θυσίαν, ἔδωκα ἄν· ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις. Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον· καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην, ὁ Θεός, οὐκ ἐξουδενώσει. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τήν Σιών καί οἰκοδομηθήτω τά τείχη Ἱερουσαλήμ. Τότε εὐδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, ἀναφοράν καί ὁλοκαυτώματα. Τότε ἀνοίσουσιν ἐπί τό θυσιαστήριόν σου μόσχους.

Ὁ κανών οὗ ἡ ἀκροστιχίς.

«Ἰάσεις διδοίης Ὁσιομάρτυς Νικόλαε».

 

ᾨδὴ α΄. Ἦχος πλ. α΄. Ὑγρὰν διοδεύσας.

Ἰάσεις παρέχων παντοδαπάς, ψυχῶν καὶ σωμάτων, θεραπεύεις πάθη δεινά, Νικόλαε νέα Ὁσιομάρτυς, τοῖς προσιοῦσι θερμῶς τῇ πρεσβείᾳ σου.

Ἀθλήσας νομίμους ὑπὲρ Χρίστου, λαμπρῶς ἐδοξάσθης, τῶν θαυμάτων τῆς Δωρεᾷ καὶ πᾶσι παρέχει τὰς αἰτήσεις, τοῖς προστρέχουσι τῇ σκέπῃ σου Ἅγιε.

Σωμάτων ὁδύνας τὰς χαλεπάς, ἰᾶσαι ταχέως, Ὁσιομάρτυς θαυματουργέ, καὶ μέλη συσφίγγεις παρεθέντα, τῇ δεδομένῃ θεόθεν σοι χάριτι.

Θεοτόκιον.

Ἐκύησας Κόρη σωματικῶς, τὸν ἄσαρκον λόγον, ὑπὲρ λόγον δίχα τροπῆς, διὸ τῶν παθῶν τῆς ἀλογίας, τὴν μολυνθεῖσαν καρδίαν μου κάθαρον.

ᾨδὴ γ΄. Οὐρανίας ἁψῖδος.

Ἰαμάτων σε κρήνην, ὡς ἀληθῶς δέδειξε, κόσμῳ τῆς ζωῆς ὁ ταμίας, Ὁσιομάρτυς Νικόλαε· ὅθεν τὰ νάματα καὶ τὰ γλυκύτατα ρεῖθρα, πάσης παρακλήσεως, βλῦσον τοῖς πάσχουσι.

Σωτηρίας σε πύργον καὶ ἀσφαλῆ πρόβολον, οἱ δοῦλοι σου ἔχομεν ἅγιε, πάσης στενώσεως, καὶ δυσπραγίας καὶ βλάβης, ρυόμεθα Νικόλαε τῇ προστασίᾳ σου.

Δυσχέρειας ἁπάσης, καὶ χαλεπῶν θλίψεων, καὶ φθοροποιῶν ἀλγηδόνων, καὶ περιστάσεων, λύτρωσε: Ἅγιε, τοὺς ἀδιστάκτῳ καρδίᾳ σπεύδοντας Νικόλαε τῇ σκέπη σου.

 

Θεοτόκιον.

Ἰατρὸν καὶ Σωτήρα, τὸν τοῦ παντὸς τέξασα, Λόγον τὸν τὸ εἶναι τοῖς πᾶσιν, Ἁγνὴ παρέχοντα, ἴασαι δέομαι, τὴν ἀσθενοῦσαν ψυχήν μου, τῇ σοὶ ἀγαθότητι, μόνη Πανύμνητε.

Διάσωσον ἀπὸ κινδύνων καὶ πόνον καὶ νοσημάτων, τοὺς ἐν πίστει τῇ σοὶ προστρέχοντας χάριτι, καὶ σὲ τιμώντας Νικόλαε Ὁσιομάρτυς.

Ἐπιβλεψον ἐν εὐμενείᾳ…

Ἐπίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ…

Αἴτησις καί τό Κάθισμα.

 

Ἦχος β΄ . Πρεσβεία θερμή.

Προστάτης θερμὸς καὶ μέγα καταφύγιον, ἐδόθης ἡμῖν, παρὰ Θεοῦ Νικόλαε διὸ ἡμᾶς ἀπάλλαξον πολυτρόπιον κινδύνων καὶ θλίψεων καὶ τὴν ὑγείαν χορηγεῖ ἀεί, τοῖς κάμνουσι πόνους τε καὶ πάθεσι

 

ᾨδὴ δ΄. Εἰσακήκοα Κύριε.

Δωρεὰν Ὁσιομάρτυς οἴκτειρον, τοὺς προσερχόμενους τῷ σεπτῷ λειψάνῳ σου καὶ παράσχον τὰ αἰτήματα, τὰ κατὰ ψυχὴν καὶ σῶμα Ἅγιε.

Ὁδυνῶν ἀπαλύτρωσαι, τοὺς συνεχόμενους νόσοις καὶ πάθεσι καὶ δαιμόνων τὴν ἐπήρειαν, ἐξ ἡμῶν ἀπέλασον Νικόλαε.

Ἰατρεῖον ἀδάπανον, πάσης ἀσθενείας πάσης κακώσεως, ἡ σορὸς ἡ τῶν λειψάνων σου, ὤφθη θείῳ Πνεύματι Νικόλαε.

Θεοτόκιον.

Ἡ τὸν Ἥλιον λάμψασα, τῆς δικαιοσύνης ἡμῖν ἐν σώματι, λάμπρυνόν μου τὴν διάνοιαν, τὴν ἐσκοτισμένην Μητροπάρθενε.

 

ᾨδὴ ε΄. Φώτισον ἡμᾶς.

Σκέπασον ἡμᾶς, ἐπηρείας τοῦ ἀλάστορος καὶ κατάβαλε αὐτοῦ τὰς μηχανάς, ἃς τεκταίνει καθ’ ἡμῶν Ὁσιομάρτυς Νικόλαε.

Νᾶμα μυστικόν, εὐφροσύνης καὶ χρηστότητος, ἡ σοὶ σορὸς ἀναβλύζει νοερῶς, κατεφραίνει τὰς ψυχὰς ἡμῶν Νικόλαε.

Ἔμπλησον χαρᾶς, Νικόλαε τοὺς δούλους σου, τοὺς προσιόντας τῇ εἰκόνι σου ταῖς πρὸς τὸν κτίστιν θερμαῖς σου δεήσεσι.

 

Θεοτόκιον.

Ὅλην μου πρὸς σέ, ἀνατείνω τὴν διάνοιαν, ἵνα τύχω τῆς σῆς χάριτος Ἀγνὴ· ἀλλ’ ὦ Δέσποινα βοήθει μοι καὶ σῶσον με.

ᾨδὴ στ΄. Τὴν δέησιν.

Μεγάλως παρὰ Χριστοῦ ἐδοξάσθης, καὶ ἰάματα πηγάζεις ποίκιλλα καὶ θεραπεύεις δεινὰς ἀσθενείας, καὶ ἀπελαύνεις ἀκάθαρτα πνεύματα καὶ νῦν παράσχου ἀθλητὰ καὶ ἡμῖν τὴν σωτήριον Χάριν σου.

Ἀλάλοις ὡς τὴν φωνὴν ἐχαρίσω καὶ ἠνώρθωσας πολλοὺς παραλύτους καὶ τοῖς χωλοῖς εὐδρομίαν παρέσχες, οὕτω καὶ νῦν Ὁσιομάρτυς Νικόλαε, παράσχου ἅπασιν ἡμῖν, ἐπελθόντων δεινῶν τὴν ἐκλύτρωσιν.

Ρυσθῆναι πειρατηρίων παντοίων καὶ στενώσεων ἡμᾶς ἐπώδυνων καὶ ἐν εἰρήνῃ διάγειν τὸν βίον, τὸν ποιητὴν τῶν ἁπάντων ἱκέτευε, Νικόλαε θαυματουργέ, Ὁσιομάρτυς Χριστοῦ ἀξιάγαστε.

 

Θεοτόκιον.

Τὸν πάντων κυοφορήσασα κτίστην, ἐξ ἁγνῶν σου ὑπὲρ φύσιν αἱμάτων, ἐκ τῆς φθορᾶς ἀνακτώμενον Κόσμον, φθοροποιῶν λογισμῶν μὲ ἀπάλλαξον καὶ ρύθμισόν μου τὴν ζωήν, Θεοτόκε ἁγνὴ θείῳ ἔρωτι.

Διάσωσον ἀπὸ κινδύνων καὶ πόνων καὶ νοσημάτων τοὺς ἐν πίστει τῇ σοὶ προστρέχοντας χάριτι, καὶ σὲ τιμώντας Νικόλαε Ὁσιομάρτυς.

Ἄχραντε ἡ διὰ λόγου τόν Λόγον …

Αἴτησις καὶ τὸ Κοντάκιον

 

Ἦχος β΄. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.

Ὡς ἀντιλήπτορα μέγαν Νικόλαε, τῶν ὀρθοδόξων ἡ πόλις γεραίρει σε, καὶ καυχωμένη τοῖς θείοις σου θαύμασι, τὴν σοὶν ὀξεῖαν κηρύττει ἀντίληψιν αὐτῆς γὰρ ὑπάρχει τὸ στήριγμα.

 

Προκείμενον.

Δικαίος ὡς φοίνιξ ἀνθήσει καί ὡσεί κέρδος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται.

Στίχ. Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτοῦ.

Εὐαγγέλιον ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον.

Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ Μαθηταῖς· Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί. προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων· παραδώσουσι γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια, καὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς· καὶ ἐπὶ ἡγεμόνας δὲ καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καὶ τοῖς ἔθνεσιν. ὅταν δὲ παραδῶσωσιν ὑμᾶς, μὴ μεριμνήσητε πῶς ἢ τί λαλήσητε· δοθήσεται γὰρ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τί λαλήσητε· οὐ γὰρ ὑμεῖς ἐστε οἱ λαλοῦντες ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ πατρὸς ὑμῶν τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν. παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς καὶ θανατώσουσιν αὐτούς· καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου· ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται.

Δόξα. Ταῖς τοῦ Ἀθλοφόρου…

Καί νῦν. Ταῖς τῆς Θεοτόκου…

 

Προσόμοιον.

Ἦχος πλ. β΄ . Ὅλην ἀποθέμενοι.

Στίχ. Ἐλέησόν με ὁ Θεός…

Ἀθλήσας στερρώτατα, ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις καὶ Χριστὸν ἐδόξασας, καὶ ἐχθρὸν κατήσχυνας τῇ ἀθλήσει σου. Ἀθλητὰ ἐνδοξεόθεν ἐδοξάσθης, ἰαμάτων τοῖς χαρίσμασι, καὶ νέμεις ἅπασι, ρῶσιν καὶ ὑγείαν καὶ ἔλεος, τοῖς πίστει καταφεύγουσι, τῇ σεπτῇ σου Νικόλαε. Καὶ νῦν ἐκδυσώπει, πταισμάτων ἡμῖν δοῦναι ἱλασμόν, καὶ δυσχερῶν ἀπολύτρωσιν, Χριστὸν τὸν φιλάνθρωπον.

Ὁ Ἱερεύς. Σῶσον ὁ Θεός τόν λαόν σου…

 

ᾨδή ζ΄. Οἱ ἐκ τῆς Ἰουδαίας.

Ὑπαχθέντα με Ὁσιομάρτυς, τοῦ ἐχθροῦ τῇ καίᾳ νοὶ ἀγνώμονι, ἐκλύτρωσαι ταχέως, τῇ σοὶ ἐπιστασία, ὁ πολλοὺς λυτρωσάμενος, ἐκ τυραννίδος πίκρας, πνευμάτων ἀκαθάρτων.

Σωμάτων ἀρρωστείας, καὶ ψυχῶν καχεξίας ἡμᾶς ἁπάλλαξον καὶ δίδου εὐρωστίαν, ἡμῖν καὶ εὐεξίαν, καὶ πταισμάτων συγχώρησιν, ταῖς ἱκεσίαις ταῖς σαῖς, Νικόλαε τρισμάκαρ.

Γεωργία ἀΰλῳ τῆς σεπτῆς πρεσβείας ὁσιομάρτυς Νικόλαε, γεώργει εὐπραγίαν καὶ πᾶσαν χορηγίαν, ἀγαθῶν ἡμῖν πράξεων, καὶ σωτηρίαν ψυχῆς, καὶ θείαν εὐφροσύνην.

 

Θεοτόκιον.

Ἐσαρκώθη ἀτρέπτως, ἐξ ἁγνῶν σου αἱμάτων καὶ ὤφθη ἄνθρωπος, ὁ Πλάστης τῶν ἀνθρώπων, τὸν ἄνθρωπον καινίζων, τῆς κατάρας δι’ ἔλεος, ὃν ἐκδυσώπει Ἁγνή, σῶσαι τοὺς σὲ ὑμνοῦντας.

ᾨδὴ η΄. Τὸν Βασιλέα.

Ρῶσιν παρασχου, τοῖς χαλεπῶς ἀσθενούσι καὶ ἀνόρθωσιν τοῖς παραλελυμένοις, ὡς λαβὼν τὴν χάριν, παρὰ Κυρίου ὁσιομάρτυρος.

Ἀρρωστημάτων, σὲ ἰατῆρα ποικίλων, ὡς πλουτήσαντες Νικόλαε θεόθεν, ἐν πάσῃ ἀνάγκῃ τῇ σοὶ σπεύδομεν σκέπη.

Σύντριψον Ὁσιομάρτυς, τὸν καθ’ ἡμῶν οἷα πῆρα, ὠρυόμενον ἐχθρὸν τὸν παλαμναῖον, καὶ τῆς τούτου βλάβης, ἡμᾶς ἀτρώτους τήρει.

 

Θεοτόκιον.

Ἴασαι κόρη, τὴν ἀσθενοῦσαν ψυχήν μου, καὶ κατάνυξιν ἐν τῇ καρδίᾳ δίδου, ὡς ἂν ἁπαλύνω, τὸν ρύπον τῆς κακίας.

ᾨδὴ θ΄. Κυρίως Θεοτόκον.

Νικόλαε τρισμάκαρ, Οὐρανοπολίτα, ὑπὲρ ἡμῶν τῶν σῶν δούλων ἱκέτευε, ὅπως ρυσθῶμεν κινδύνων καὶ περιστάσεων.

Ὁ πᾶσι τὰς αἰτήσεις, νέμων τοῖς φοιτῶσι, τῷ σῷ Τεμένει Νικόλαε Ἅγιε δίδου ἡμῖν ἐν ἀνάγκαις τὴν σὴν βοήθειαν.

Ὑπὲρ τῶν σὲ τιμώντων, πάντοτε δυσώπει, τὴν Παναγίαν Τριάδα Νικόλαε, ὡς ἂν ζωῆς αἰωνίου ἀξιωθείημεν.

 

Θεοτόκιον.

Ὑψίστου Λόγου Μῆτερ, Ἄχραντε Παρθένε, ἁμαρτιῶν καταιγίδος μὲ λύτρωσαι, καὶ πρὸς ζωῆς ἐνάρετου ὅρμον με ἴθυνον.

 

Καί εὐθύς τό

Ἄξιον ἔστιν ὡς ἀληθῶς μακαρίζειν σέ τήν Θεοτόκον, τήν ἀειμακάριστον καί παναμώμητον καί μητέρα τοῦ Θεοῦ ἠμῶν. Τήν τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τήν ἀδιαφθόρως Θεόν Λόγον τεκοῦσαν τήν ὄντως Θεοτόκον σέ μεγαλύνομεν.

Χαίροις τῶν Ὁσίων Μαρτύρων ὁ κοινωνός, καὶ λαμπρὰ προσθήκη, καὶ ἰσότιμος ἀληθῶς· Χαίροις Ὁσιομάρτυς, Νικόλαε θεοφρον τῆς Ἐκκλησίας ἄστρον νέον καὶ ἔκλαμπρον.

Πίστει διαπρεπῶν τῇ πρὸς Χριστὸν ἠθλήσας νομίμως. Ἐν φρονήματι ἀκλινεῖ, καὶ ἐμεγαλύνθη ἀπείροις θαυμασίοις, γενναῖε Νεομάρτυς ἀξιοθαύμαστε Νικόλαε.

Ἄκακος καὶ μέτριος καὶ ἁπλοῦς, Πέλων Ἀθλοφόρε, καὶ ἀκέραιος τῇ ψυχῇ, ἠσχύνας ἀνόμων, τὸ φρύαγμα εἰς τέλος, τῇ πίστει τοῦ Κυρίου Ἀγωνισάμενος.

Ὤφθη ἰατρεῖον Πνευματικὸν καὶ ψυχῶν σωτηρίαν καὶ κινδύνων· ἀπαλλαγήν, ἀθλοφόρε Νικόλαε.

Χαίροις θλιβομένων ἀναψυχὴ καὶ κακουχουμένιον, ἡ ταχεία ἀπαλλαγὴ χαίροις Νεομάρτυς Νικόλαε τρισμάκαρ, ἡμῶν πρὸς τὸν Σωτῆρα Πρέσβυς Θερμότατος.

Δεῦτε εὐφημήσωμεν οἱ πιστοί, τὸν ἐκ τῆς ἑώας, ἑξαστράψαντα ἀθλητήν, φύλακα καὶ ρύστην, χριστιανῶν ἁπάντων Νικόλαον τὸν Νέον, Χριστοῦ τὸν Μάρτυρα.

Χαίροις Θετταλίας πάσης φρουρός, χαίροις τῆς Ἑλλάδος Πολιοῦχος καὶ ἀρωγός, χαίροις ὁ Βουναίνην, τὸν τόπον ἁγιάσας, τοῖς ρείθροις σῶν αἱμάτων, μακάριε Νικόλαε.

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἵ στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ Ἅγιοι Πάντες μετά τῆς Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς.

Τό τρισάγιον, και το Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Νικολάου τοῦ Νέου.

Ἦχος α΄. Ταχὺ προκαταλαβὲ.

Ὡς ἄστρον λαμπρότατον, ἑξανατειλὰς σοφέ, ἐτέθη εἰς κίνησιν πέριξ ἡλίου Χριστοῦ Νικόλαε ἔνδοξε καὶ ὅθεν ἐκ τῆς ἑώας, ἐν Βουναίνῃ οἰκήσας, ἤλειφας διπλοῦν στέφος ὁσίαθλε Πάτερ καὶ νῦν ταῖς σαῖς Πρεσβείαις σῶζε τοὺς δούλους σου.

Πλ. α´. Τὸν Συνάναρχον Λόγον.

Τὸν Πανεύφημον μάρτυν Χριστοῦ Νικόλαον, τῶν Βουναίνης τὸ Κλέος καὶ Πολιοῦχον στερρόν, ἅρμασιν ἐγκωμίων ἀνεφημήσωμεν, ὅτι ἐνήθλησε λαμπρῶς καὶ κατήνεγκεν ἐχθρόν, τοῦ Πνεύματος τῇ δυνάμει, καὶ νῦν ἀπαύστως πρεσβεύει ὅπερ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

 

Κοντάκιον. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Ἐν ἑώα πρότερον τιμητικῶς διαπρέψας, ἐν Βουναίνῃ ὕστερον, ἀσκητικῶς ἠγωνίσθης, ἥρας δέ, καὶ θείαν νίκην κατὰ Ἀβάρων, ἄσυλον διαφυλάξας ὁμολογίαν, ὦ Νικόλαε τρισμάκαρ, διὰ Πρεσβείας ταῖς σαῖς σωζώμεθα.

Η ἐκτενής και ἡ ἀπόλυσις, μεθ’ ἥν ψάλλομεν τό ἑξῆς.

 

Ἦχος β΄. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου.

Πάντων Βοηθὸς καὶ ἀρωγός, Πέλων Νεομάρτυς Κυρίου, ἀξιοθαύμαστε. Νέμεις τὰ ἰάματα τοῖς προσιοῦσι θερμῶς, τῷ ἁγίῳ Τεμένει σοί, καὶ τοῖς ἐν ἀνάγκαις, βοηθεῖς ἑκάστοτε, ὡς συμπαθέστατος· Ὅθεν δυσχέρειας ἁπάσης, ἡμᾶς ἀσινεῖς διατηρεῖ Ἀθλητὰ Νικόλαε Δεόμεθα.

Δέσποινα πρόσδεξαι…

Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου…

 

Δίστιχον.

Νικόλαε Νέε, δεήσεις προσδέχου

Νεκταρίου σπεύδοντα τῇ ἀρωγῇ σου.

 

 

 

 

---

– ΡDF με την: Ακολουθία του αγίου ενδόξου οσιομάρτυρος Νικολάου του νέου του εξ Ανατολής / Τυπωθείσα διά δαπάνης και εξόδου του ιερού Μοναστηρίου του οσίου και θεοφόρου Π[ατ]ρ[ό]ς ημών Ναούμ του Θαυματουργού. Διορθωθείσα δε ως εφικτόν παρά του αιδεσιμωτάτου και λογιωτάτου εν ιερομονάχοις Κυρίου Κυ[sic] Γρηγορίου Μοσχοπολίτου, Εν Μοσχοπόλει: Παρά Γρηγορίω Ιερομονάχω τω εκ Μοσχοπόλεως, 1736. (Πηγή ηλ. Κειμένου και ΡDF: «Ανέμη βιβλιοθήκη»).

---

– ΡDF με την: Ακολουθία του αγίου ενδόξου οσιομάρτυρος Νικολάου του Νέου, του εξ Ανατολής και εν τοις Βουνένοις ασκήσαντος και αθλήσαντος / παρά Ακακίου ιερομονάχου του Διακρούσση πρώτον μεν συντεθείσα ή μάλλον ειπείν ερανισθείσα, δεύτερον δε ύφει ετέρω συντεθείσα και διορθωθείσα παρά του ταπεινού εν ιερομονάχοις Ιωσήφ και αρχιμανδρίτου της Μεγάλης Εκκλησίας του εκ Φουρνά των Αγράφων (Παρά Δημητρίω Θεοδοσίου τω εξ Ιωαννίνων, Ενετίησι 1791). (Πηγή ηλ. Κειμένου και ΡDF: «Ανέμη βιβλιοθήκη»).

---

– ΡDF με την: Ακολουθία και βίος του αγίου ενδόξου οσιομάρτυρος Νικολάου του νέου του εξ Ανατολής και εν τοις Βουνένοις ασκήσαντος και αθλήσαντος / Το πρώτον μεν συντεθείσα, ή μάλλον ερανισθείσα παρά Ακακίου Ιερομονάχου, δεύτερον δε ύφει ετέρω συντεθείσα, και διορθωθείσα παρά του ταταπεινού εν Ιερομονάχοις Ιωσήφ, και Αρχιμανδρίτου της Μεγάλης Εκκλη εκ Φουρνάς των Αγράφων (Εν Πάτραις :Βιβλιοπωλείον «Ο Κάδμος» Β. Π. Σεκοπούλου, 1875). (Πηγή ηλ. Κειμένου και ΡDF: «Ανέμη βιβλιοθήκη»).

---

– ΡDF με την: Ακολουθία, Βίος, Παρακλητικός Κανών, Χαιρετισμοί, εγκώμια και θαύματα του Αγίου ενδόξου και ιαματικού Οσιομάρτυρος Νικολάου του Νέου, μερίμνη του Αρχιμανδρίτου Δωροθέου Θεμελή, Καθηγουμένου της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Αγίου Νικολάου Άνδρου, Αθήνα 2006.

Ι. Μονές και Ι. Ναοί προς τιμήν του

Αγίου Νικολάου του Νέου

Ο τοπικός νεομάρτυρας Νικόλαος ο εν Βουναίνης της Θεσσαλίας, γνωρίζει στην μεταβυζαντινή περίοδο μεγάλη διάδοση στην περιοχή που μαρτύρησε, καθώς και στην Ήπειρο και στην Μακεδονία και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος. Για τον λόγο αυτό η χώρα μας είναι κατάσπαρτη από Ιερές Μονές και Ενοριακούς Ναούς, καθώς και παρεκκλήσια και εξωκκλήσια προς τιμή του. Σε αυτά κάθε χρόνο στην 8 Μαΐου τελείται Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετά Αρτοκλασίας και την επόμενη μέρα ανήμερα της μνήμης του την 9 Μαΐου τελείται Ακολουθία και Αρτοκλασία προς τιμή του. Το ίδιο απόγευμα στο Μεθεόρτιο συνηθίζεται να τελείται η Ιερά Παράκληση και οι Χαιρετιστήριοι Οίκοι προς τιμή του δημοφιλούς Οσιομάρτυρα για την υγεία των ενοριτών και προσκυνητών. Σε πολλά μνημεία που τιμούν την μνήμη του αγίου Νικολάου του Νέου και έχουν κάποια ευλογία από τον Οσιομάρτυρα, όπως θαυματουργή εικόνα, τεμάχιο λειψάνου του, φιαλίδιο με «αίμα» ή αιματοβαμμένα φύλλα από τις φτελιές των Βουναίνων, τις ημέρες αυτές τις βγάζουν για να τις προσκυνήσουν οι πιστοί.

Ο κύριος εικονογραφικός τύπος με τον οποίο εμφανίζεται ο νεαρός άγιος Νικόλαος είναι του αγένειου, με κοντά μαλλιά και είναι πάνοπλος. Ωστόσο τα φυσιογνωμικά του χαρακτηριστικά, συναντώνται και σε άλλους τύπους. Αλλού παρουσιάζεται νεότατος με γένια ή αγένειος, ενώ αλλού ώριμος άνδρας. Συνήθως είναι πάνοπλος. Σε κάποιες περιπτώσεις όμως φορά απλά ενδύματα, άλλοτε εικονίζεται με στολή αυλικού και άλλοτε φορά το μοναχικό του ένδυμα, ως όσιος και μάρτυρας που ήταν σύμφωνα με το συναξάρι.

Ακόμα και το τοπωνύμιο που συνοδεύει την επιγραφή του ονόματός του ποικίλει στις διάφορες απεικονίσεις του. Αναφέρεται ως Άγιος Νικόλαος ο εξ Ανατολής, άλλοτε ο εν Θεσσαλία, άλλοτε ο εν Βουναίνοις. Είναι προφανές ότι πρόκειται για σύγχυση των ζωγράφων.

Από τα πολλούς Ναούς και Μονές της Ελλάδας και όχι μόνο που είναι αφιερωμένα προς τιμή του Αγίου Νικολάου του εν Βουναίνης καταγράφονται πολλά από αυτά για ενημέρωση:

 

*******************************

α) Μονές προς τιμή του Αγίου Νικολάου του Νέου.

– Στον τόπο Μαρτυρίου του Αγίου Νικολάου στα Βούναινα.

Κοντά στο χωριό Βούναινα, μισή ώρα έξω από τη Λάρισα, υπάρχει Προσκυνηματικός Ναός στην θέση της παλιάς Μονής του Οσιομάρτυρα. Εντός του Προσκυνήματος βρίσκεται και το κενοτάφιο του Οσιομάρτυρα, καθώς και τεμάχιο του ιερού λειψάνου. Ο σύγχρονος Ναός αυτός κατασκευάστηκε το 1962 στην θέση παλαιότερου, που είχε οικοδομηθεί το 1883 και καταστράφηκε από φωτιά στις 22 Μαΐου του 1962 από ζηλωτές. Στην ανατολική πλευρά του Προσκυνήματος έχουν κατασκευαστεί κτηριακό συγκρότημα Μονυδρίου, με ξενώνες κουζίνα και τα λοιπά.

Το προσκύνημα ανήκει στην ιερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων, όπου ο άξιος ποιμενάρχης της Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Κύριλλος Β’ έχει επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αναπαλαίωση και ανάδειξη του προσκυνήματος. Η κτητορική επιγραφή στον νεοεγερθέντα Προσκύνημα αναφέρει: «Ο ΠΑΝΣΕΠΤΟΣ ΝΑΟΣ ΟΥΤΟΣ / ΙΣΤΟΡΗΘΗ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΕΤΟΣ 2001 ΑΡΧΙΕΡΑΤΕΥΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. / ΜΗΤΡ. ΘΕΣΣ/ΔΟΣ κ΄ ΦΑΝΑΡΙΟ-/ΦΕΡΣΑΛΩΝ κ.κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ».

– Ι. Μονή Αγίου Νικολάου του Νέου στον Υψηλάντη Βοιωτίας είναι κτισμένο στο βουνό του Ελικώνα, ψηλότερα στου Βρασταμίτες – παλαιά ονομασία του χωριού Υψηλάντης. Γυναικεία Μονή, που υπάγεται στην Ι. Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας. Ο Άγιος Νικόλαος ο Νέος εικονίζεται έφιππος σε τοιχογραφίες του τέμπλου, δίπλα από την βόρεια είσοδο για το ιερό Βήμα και του υπέρθυρου της κεντρικής εισόδου. Στο Κειμηλιαρχείο της Μονής φυλάσσεται μικρό τεμάχιο λειψάνου του Οσιομάρτυρος, καθώς και φιάλη με «αίμα», χώμα από το κενοτάφιο και αιματοβαμμένα φύλλα φτελιά από το τόπο μαρτυρίου του. Την εορτή του Οσιομάρτυρα η αδελφότης την τελεί στης 10 Μαΐου.

Φώτο κάτω: Εὐλογίες Ἁγίου νέου Ὁσιομάρτυρος Νικολάου τοῦ ἐν Βουναίνης.

1) Λείψανον τοῦ Ὁσιομάρτυρος

2) Χῶμα ἐκ τοῦ τάφου αὐτοῦ

3) Αἷμα εἰς φιαλίδιον

4) Φύλλα ἐκ τῆς φτελιᾶς τοῦ Μαρτυρίου του, αἱματοβαμμένα.

Δωρεά τῇ Καθηγουμένῃ Θεοφυλάκτη Μοναχῇ, εὐλογίας ἕνεκεν (Ἱ.Μονής του Οσιομάρτυρος Νικολάου στο χωριό Υψηλάντη Βοιωτίας).

– Ι. Μονή του Αγίου Νικολάου στην Κάτω Βλασία Καλαβρύτων. Απέχει περίπου 25 χλμ. από τα ιστορικά Καλάβρυτα και βρίσκεται πάνω στον επαρχιακό δρόμο που συνδέει την Πάτρα με τα Καλάβρυτα μέσω Χαλανδρίτσας, σε απόσταση περίπου 46 χλμ. από την Πάτρα. Γυναικεία Μονή, της Ι. Μητροπόλεως Αιγιαλείας και Καλαβρύτων. Η ίδρυση της Μονής ανάγεται στον 16ο αιώνα και τιμόταν στον Οσιομάρτυρα Νικόλαο. Όμως μετά την θαυμαστή διάσωση στρατιωτών στο Μοναστήρι του 617 ΤΠ συγκρούστηκε με κομμουνιστοσυμμορίτες που είχαν ξεκινήσει από την Τρίπολη και σκοπό να καταλάβουν την Πάτρα, της 23 Ιουνίου 1948, οι διασωθέντες στρατιώτες αφιέρωσαν εικόνα του ιεράρχη Νικολάου. Στο Τέμπλο και στο ιερό Βήμα υπάρχου μεταβυζαντινές φορητές εικόνα του Αγίου Νικολάου του νέου.

– Στον Μαψό, Κορινθίας. Η Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου του εν Βουναίνοις εις Μαψόν Κορινθίας ήταν παλαιά ανδρώα Μονή. Από τα ευρήματα στο χώρο αυτό κατά τις ανασκαφές της εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων η ίδρυσή της ή η ανακαίνισή της ανάγεται στον 12αι. Από τήν παλαιά Μονή σώζεται μόνο το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου του Νέου και κάποια χαλάσματα. Το 1979 το εκκλησάκι αυτό κηρύσσεται διατηρητέο βυζαντινό μνημείο με απόφαση του Υπ. Πολιτισμού και επιστημών. Την ίδια χρονιά με την ευλογία του Μακαριστού Μητροπολίτου Κορίνθου κυρού Παντελεήμονος και την έγκριση της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος παραχωρείται ο Μοναστηριακός αυτός χώρος σε Γυναικεία Μοναστική αδελφότητα. Σήμερα είναι εγγεγραμμένες σ’ αυτήν τρείς Μοναχές. Έτσι αναβιώνει η Ι. Μονή Αγίου Νικολάου ως γυναικεία. Υπάγεται στην Μητρόπολη Κορινθίας.

– Στο Μαλαγάρι Περαχώρας Κορινθίας. Παλαιά μονή, που πρόσφατα ανασυστήθηκε σε ανδρική. Υπάγεται στην Μητρόπολη Κορινθίας. Το Καθολικό είναι κατασκευασμένο στο αρχιτεκτονικό τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου με οκταγωνικό τρούλο. Διατηρεί μερικές τοιχογραφίες (Δέηση, Κοίμηση Θεοτόκου) σε καλή κατάσταση.

– Στα Καμπιά, Βοιωτίας. Ένα από τα ωραιότερα και πιο ενδιαφέροντα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδος είναι ο Ναός αφιερωμένος στην μνήμη του Αγίου Νικολάου του Νέου στα Καμπιά, που βρίσκεται στο Δημοτικό Διαμέρισμα Διονύσου της Βοιωτίας. Την εποχή αυτή γίνεται προσπάθεια αναστήλωσης του Μοναστηριού με το σημαντικό Καθολικό που χρονολογείται στα μέσα του 12ου και ακολουθεί την αρχιτεκτονική της Μονής του Οσίου Λουκά Βοιωτίας. Το πολυτελέστατο αρχιτεκτόνημα φαίνεται να έγινε με χορηγίες βυζαντινών αξιωματούχων και αρχόντων. Οι τοιχογραφίες του Ναού είναι καλυμμένες με ασβέστη. Κάτω από το Καθολικό, υπάρχει κρύπτη της Αγίας Βαρβάρας αγιογραφημένη. Η Μονή είναι ανδρώα και ανήκει στην Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας.

 

 

 

– Στην Δρακοσπηλιά (Θερμοπύλες) Φθιώτιδος. Γυναικεία Μονή, που ακολουθεί το Παλαιό ημερολόγιο. Ιδρύθηκε το 1950. Η σημερινή εκκλησία είναι κτισμένη στην θέση παλαιάς.

 

 

 

β) Διαλελυμένες Μονές, και μετόχια προς τιμή του Αγίου Νικολάου του Νέου.

– Στην Αλί (Μπακλαλί) Αλμυρού. Στο ακατοίκητο σήμερα χωριό του Αλμυρού, Μπακλαλί, του οποίου το επίσημο όνομα είναι «Αλία» υπάρχει σε νεότερο κτίσμα ο Ναός του Αγίου Νικολάου του Νέου. Από αρχαιολογικά ευρήματα φαίνετε στη θέση που σήμερα βρίσκεται ο Ναός υπήρχε βυζαντινή Μονή. Ανασκαφές στο μέρος έχει πραγματοποιήσει και η Ολλανδική Αρχαιολογική Σχολή με επικεφαλής τον κ. Reinder Reinders. Υπάγεται στην ενορία του χωριού Κωφοί, Αλμυρού, της Μητροπόλεως Δημητριάδος. Επίσης κοντά στον Ναό σώζεται θολωτό Αγίασμα, γι’ αυτό μερική θεωρούν το τόπο αυτό να συνδέεται με τον βίο του Οσιομάρτυρα. Στα γύρω δένδρα, οι πιστοί, συνηθίζουν να κρεμούν μαντήλια την ημέρα της εορτής.

– Στην Παλαιοπαναγιά, (Άσκρη Θηβών). Βρίσκεται στην κοιλάδα των Μουσών του Ελικώνος. Έχει τοιχογραφίες στο τέμπλο του 1842. Ο Άγιος Νικόλαος ο νέος, εικονίζεται ένθρονος.

– Στον Θεολόγο Σπάρτης. Παλαιό βυζαντινό κτίσμα, άλλοτε μετόχι της Μονής των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων. Τώρα υπάγεται στην ενορία Θεολόγου.

– Στην Λούτσα Αττικής, στην νησίδα Κοκκινονήσι. Άλλοτε ιδιωτικό ναΰδριο του Σωτηρίου Γιώργα. Σήμερα είναι μετόχι της μονής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Οσίου Εφραίμ) του όρους των Αμώμων της Νέας Μάκρης.

– Στην Άχλα της Άνδρου. Είναι μετόχι της μονής του Αγίου Νικολάου επισκόπου Μύρων, του θαυματουργού, που βρίσκεται στις Ώρες Άνδρου. Εδώ μεταφέρεται η τιμία Κάρα του Οσιομάρτυρος, και τελείται η ετήσια μνήμη του.

γ) Ενοριακοί Ναοί προς τιμή του Αγίου Νικολάου του Νέου.

– Στον Άγιο Νικόλαο Ακαναρνίας.

– Στην Άμπελο Καρδίτσης.

­­-­­ Στην Ανθήλη Φθιώτιδος. Ναός του 1907.

– Στο Ανώγειο Καρδίτσης.

– Στην Βελίκα Μεσσηνίας. Ναός του 1948.

– Στον Βυτούμα Καλαμπάκας.

– Στην Γραμμένη Φθιώτιδος.

– Στο Δίλοφο Φθιώτιδος. Παρότι το γραφικό αυτό χωριό της Δυτικής Φθιώτιδας, το μπαλκόνι της, πανηγυρίζει την 20η Ιουλίου, εν τούτοις η εκκλησία του πανηγυρίζει τον πολιούχο Άγιό της την 9 Μαΐου κάθε χρόνο. Αν και δεν πρόκειται για κάποιον από τους γνωστούς αγίους της εκκλησιαστικής παράδοσης, οι παλαιοί κάτοικοι τον επέλεξαν ως προστάτη και πολιούχο θέλοντας με αυτό τον τρόπο το χωριό να τεθεί υπό την προστασία του αυτού του καρτερικού, θαυματουργού και πιστού στο θέλημα του Θεού, αγίου.

– Στον Ελικώνα (Ζερίκια) Βοιωτίας.

– Στο Καλλιφώνι Καρδίτσης. Το Καλλιφώνι απέχει από την Καρδίτσα μόλις 12 χλμ. Η ίδρυση του χωριού ανάγεται πολύ παλιά και η ονομασία του υπήρξε πάντα η ίδια. Το χωριό έχει 1.250 κατοίκους και ασχολούνται με τη γεωργία και τις υπηρεσίες στην πόλη της Καρδίτσας. Στις 9 Μαΐου γιορτάζει ο πολιούχος του χωριού, Άγιος Νικόλαος εκ Βουναίνων, στον ομώνυμο Ναό.

– Στο Καρποχώρι Καρδίτσης. Το Καρποχώρι (πρώην Γκέρμεσι) είναι οικισμός (υψόμ. 118 μ.) του νομού Καρδίτσας, 12 χλμ. Β.Δ την Καρδίτσα. Το Καρποχώρι είναι ένα καθαρά καραγκούνικο χωριό. Το χωριό έχει δύο εκκλησίες: τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου και τον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα. Πανηγυρίζει στις 9 Μαΐου, του Αγίου Νικολάου του Νέου του εν Βουνένοις.

– Στην Κάτω Ποταμιά, Γρανίτσης Ευρυτανίας. Η Κάτω Ποταμιά της Γρανίτσας, χτισμένη κατά μήκος του παραποτάμου Γρανιτσιώτη με τις συνοικίες Πολίτια, Παλιοχώρι, Κάτω Ποταμιά και Μακρύλλακο ή Μακρυλάκκι όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι. Στο Παλιοχώρι που βρίσκεται βόρεια του Γρανιτσιώτη, υπάρχει ο ναός της Αγίας Τριάδας. Στο Μακρυλάκκι ο Άγιος Νικόλαος ο Νέος, η κεντρική εκκλησία της Κάτω Ποταμιάς.

– Στον Κλειτσό, Αγράφων Ευρυτανίας. Βρίσκεται Β.Δ. της Φουρνάς σε υψόμετρο 780 μ. Από το 1827 ο Κλειτσός μαζί με το συνοικισμό Μαυρόλογγο σύστησαν την Κοινότητα Κορίτσας , ενώ παλιότερα το χωριό ονομάζονταν Κελζούς, γνωστό από την παλαιά Ακολουθία του Νεομάρτυρα Νικολάου. Ο Ναός είναι χτισμένος στην θέση παλαιάς Μονής στο συνοικισμό Κορίτσα. Στο Κειμηλιαρχείο του Ναού εκτός από το λείψανο του Οσιομάρτυρα Νικολάου φυλάσσεται το δεξιό χέρι του Ευαγγελιστή Λουκά, που το χάρισε στο τότε Μοναστήρι της Κορίτσας το έτος 1358 ο στρατηγός του Βυζαντίου Νικηφόρος.

– Στο Κυπαρίσσι Πελλάνης Λακωνίας.

– Στην Λεύκα Καλαβρύτων.

– Στην ομώνυμη συνοικία της Λούτσας Αττικής.

– Στους Μαυραχάδες Καρδίτσης.

– Στο Μαυρομμάτι Καρδίτσης.

– Στην Μοσιά, Κορινθίας. Χωριό που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κορίνθου, στις ανατολικές παρυφές της πεδιάδας του Φενεού, σε υψόμετρο 810 μέτρων. Ανήκει στο Δήμο Φενεού Έχει 300 περίπου κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

– Στο Νεοχώρι Καρδίτσης.

– Στο Τάχι Θηβών. Η Ενορία βρίσκεται στη Θήβα (συνοικία Τάχι) στην οδό Γ. Σεφέρη 3, σχεδόν ένα χιλιόμετρο από το κέντρο της πόλης. Ο Ναός κτίσμα του 1963 , θεμελιωμένος από τον Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας κυρό Δωρόθεο πάνω σε παλαιότερο Ομώνυμο Ναό κτισμένο την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι ρυθμού Βασιλικής, τρίκλιτος, με ωραιότατο ξυλόγλυπτο τέμπλο και θαυμάσιες εικόνες του 18ου αιώνα. Στον Ναό φυλάσσονται λείψανο του Αγίου Νικολάου του Νέου και φιάλη με «αίμα» του. Ο Οσιομάρτυρας τιμάται ιδιαίτερος στην ενορία αυτή, όπου είχε την ευλογία να φιλοξενήσει την τιμία Κάρα του Αγίου από την Μονή της Άνδρου.

– Αγίου Νικολάου Ευρυτανίας. Το χωριό Άγιος Νικόλαος (πρώην Λάσπη) είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1020 μέτρων και απέχει μόλις 9 χλμ. από το Καρπενήσι. Είναι το πρώτο χωριό που συναντάμε κατευθυνόμενοι από Λαμία προς Καρπενήσι, περνώντας τη σήραγγα του Τυμφρηστού και έχει περίπου 476 κατοίκους. Ο Άγιος Νικόλαος είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του Καρπενησίου και στην κεντρική του πλατεία υπάρχει ο Ναός του Αγίου Νικολάου του εκ Βουνένης που χρονολογείται από το 1887.

δ) Εξωκκλήσια-Παρεκκλήσια προς τιμή του

Αγίου Νικολάου του Νέου.

Νομός Αιτωλοακαναρνίας.

– Στα Περίχωρα του Αιτωλικού.

– Στο Αρχοντοχώρι Ξηρομέρου. Το Αρχοντοχώρι είναι ένα ορεινό χωριό του πρώην Δήμου Αλυζίας, σε ύψος περίπου 600 μέτρα ενώ αριθμεί 1030 κάτοικους περίπου. Τα πρώτο όνομα του χωριού ήταν Ζάβιτσα, ονομασία την οποία είχαν δώσει Σλαβοβούλγαροι κατακτητές. Το 1927 το χωριό μετονομάστηκε σε Αρχοντοχώριον από τα παλιά αρχοντικά σπίτια. Ένας από τους αξιόλογους Ναού του είναι του Αγίου Νικολάου εν Βουναίνοις, εντός του οποίου διατηρούνται δείγματα ζωγραφικής του 18ου αιώνα. Σήμερα χρησιμοποιείται ως Κοιμητηριακός.

– Στην Κανδήλα Ξηρομέρου. Το χωριό είναι χτισμένο στα ερείπια παλαιοτέρων οικισμών, μεταξύ των οποίων και του οικισμού που ίδρυσαν οι πρώτοι απόγονοι των Αλυζαίων. Φέρεται να έλαβε το όνομα Κανδήλα από το Κανδήλι = λυχνία, ίσως επειδή τα φώτα του χωριού από απόσταση έμοιαζαν με κρεμάμενες λυχνίες – κανδήλια.

– Στους Χαλκιοπούλους Ακαναρνίας.

 

Νομός Αργολίδος.

– Στο Ανυφί Άργους. Ο Ναός βρίσκετε στην περιοχή Ανύφι 6χμ από την πόλη του Άργους. Στην δεκαετία του 1900 με 1910 κάτοικοι από την Θεσσαλία κατέβηκαν στην Αργολίδα και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Ανυφίου, έφτιαξαν μια εικόνα του Αγίου Νικολάου του νέου και από τότε άρχισαν να τον τιμούν. Ωστόσο όμως μια χρονιά τον λησμόνησαν με αποτέλεσμα τη τιμωρία τους, κάηκαν από τον Λίβα όλα τα σπαρτά που ανήκαν σε εκείνους, όχι αλλού. Αυτό ήταν η αρχή για να κάνουν τον Άγιο προστάτη του τόπου τους και να τον τιμάνε όλως ιδιαιτέρως, μάλιστα με την φροντίδα του μητροπολίτη Αργολίδας κ. Ιακώβου έφεραν και τεμάχιο Ιερού Λειψάνου από τον Άγιο Νικόλαο τον εν Βουναίνης. Σήμερα χρησιμοποιείται ως Κοιμητηριακός.

– Στην Καρυά Άργους, στην συνοικία Μερκούρι.

– Στους Μύλους Άργους, στην συνοικία Κουγέϊκα.

– Στο Αργολικό του Ναυπλίου. Στο χωριό Αργολικό του Δήμου Ναυπλίας 4κμ από την πόλη σε τοποθεσία που βρίσκεται μέσα στο κτήμα του Αρ. Ντόκου βρέθηκε μια παλιά εκκλησούλα πιθανόν χτισμένη την εποχή της Τουρκοκρατίας αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο τον εν Βουνένοις. Ο νέος ιδιοκτήτης του κτήματος ο κ. Ντόκος αμέσως το επισκεύασε και συνέχισε να τιμά τον Άγιο. Στην μαρμάρινη επιγραφή αναφέρει: ΕΘΕΜΕΛΙΩΘΕΙ ΥΠΟ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΘΗ ΕΝ ΕΤΕΙ 1966 ΔΑΠΑΝΑΙΣ ΚΤΗΜΑΤΙΟΥ ΑΡ. ΝΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΖΗΓΟΥ ΑΥΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ.

 

 

Νομός Αρκαδίας.

– Στο Βαλτεσινίκο Γορτυνίας.

– Στο Βλαχορράφτη Γορτυνίας. Στον ομώνυμο λόφο στα βόρεια του χωριού κτίσθηκε ο Ναός, για τρίτη φορά, το 1950, από το κληροδότημα του Θ. Πολιτοπούλου.

– Στο Ίσαρη Μεγαλοπόλεως.

– Στο Σούλιο Μεγαλοπόλεως.

– Στο Λειβαδάκι Γορτυνίας.

 

 

Νομός Άρτης.

– Στους Αμπέλους. Υπήρξε άλλοτε Μετόχι της Μονής Φανερωμένης.

 

Νομός Αττικής.

– Σάλεσι του Αυλώνα. Στη δασική περιοχή έξω από Αυλώνα της Αττικής υπάρχει εξωκκλήσι του Αγίου Νικολάου. Οι κάτοικοι του χωριού είναι Σαρακατσάνοι Ηπειρώτες. Στο Ναό μια όψιμη φορητή εικόνα λαϊκής τέχνης, που διατηρείται σε κακή κατάσταση και εικονίζει ένθρονο τον Άγιο Νικόλαο το Νέο, αγένειο και πάνοπλο. Με το δεξί χέρι κρατά λόγχη και με το άλλο υψώνει σταυρό. Στα δεξιά και αριστερά της κεφαλής η επιγραφή: «Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Νεομάρτης / εξ Ιωαννίνων». Κάτω, αριστερά αναγράφονται οι αφιερωτές «Εις μνιμοσυνον / τῶν συνδρομιτων / μενιδιου 1891».

Η εικόνα αυτή από παρανόηση αποδίδεται τον τελευταίο καιρό στον νεομάρτυρα Νικόλαο εξ Ιωαννίνων που μαρτύρησε στην Βουλγαρία σε ώριμη ηλικία και δεν ήταν στρατιωτικός για να εικονίζεται πάνοπλος. Προέρχεται από το εικονοστάσιο του εξωκκλησιού που τιμάται στην μνήμη του νεομάρτυρα Νικολάου εν Βουναίνοις (την 9 Μαΐου) στον Αυλώνα Αττικής. Η περιοχή υπάγεται στην Μητρόπολη Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως.

 

 

Νομός Αχαΐας.

 

– Στην Αμυγδαλιά Καλαβρύτων.

– Στην Αροάνεια (Σοπωτό) Καλαβρύτων.

– Στο χωριό την Καλαμιά του Πλατάνου Αιγιαλείας, το οποίο βρίσκετε ψηλότερα από την Τράπεζα Αιγίου. Πάνω σε ένα λόφο του χωριού ανάμεσα σε άγρια βλάστηση υπάρχει ο Ναός του Αγίου Νικολάου του εν Βουναίνης, βρίσκονται τα λιγοστά διασωθέντα τείχη της αρχαίας Λακέρειας. Ο Ναός είναι μονόχωρος και εδώ φυλασσόταν μέχρι πρόσφατα η φορητή εικόνα του αγίου που φορά τα μοναχικά του ενδύματα. Ιστορείται επίσης και το σκήνωμά του δίπλα από την φτελιά, καθώς και η Πηγή με το Άγιασμα στα Βούναινα.

– Στα Καλάβρυτα, στην τοποθεσία Κεραμιδάκι.

– Στους Καμενιανούς, Καλαβρύτων.

– Στο Λευκάσιο Καλαβρύτων.

– Στους Λουσούς (Σουδενά) Καλαβρύτων. Σε απόσταση 3 χλμ. από το χωριό.

– Στο Πυργάκι Αιγιαλείας.

– Στην Σελιάνα Αιγιαλείας.

– Στην Παραλία Αιγιαλείας.

– Στην Παραλία Αλισσού Πατρών. Το χωριό Αλισσός δημιουργήθηκε μετά το 1821 και βρίσκεται στην διαδρομή από Πάτρα προς Κάτω Αχαΐα (Ώλενος). Οι πρώτοι κάτοικοι στον Κάτω Αλισσό ήρθαν από τη Ζαρούχλα, τη Σιβίστα, την Περιστέρα και το Φενεό Κορινθίας. Στην ίδια κοινότητα ανήκει ο συνοικισμός του Αγ. Νικολάου που αργότερα ονομάστηκε Γιαλός. Στην παραλία του Αλισσού υπάρχει παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου.

Νομός Βοιωτίας.

– Στην Δροσιά (Χάλια), στην νησίδα Εγγλεζονήσι.

– Στην Παραλία Δομβραίνης.

– στο χωριό Παρόρι (πρώην Μπεσχένιον) της Τιθορέας. Το εξωκκλήσι ανεγέρθη εν το 1360 (έτος κτίσεως ατξ) και είναι χρισμένο, σύμφωνα με τις πηγές, πάνω στον αρχαίο ναό του Ασκληπιού, που σώζονται ακόμη στις μέρες αυτές ορισμένοι λίθοι. Σε αυτό το εξωκκλήσι πολλές γενεές πηγαίνανε εκδρομή οι μαθητές του σχολείου. Στον ίδιο χώρο τα προηγούμενα χρόνια στη μνήμη του Αγίου γίνονταν αγώνες αθλητικούς από τους κατοίκους του χωριού. Στο παρεκκλήσιο φιλοξενείτε εικόνα που αναφέρει: Δαπάνη των ιδίων κατοίκων και δια συνδρομής των επιτρόπων Ιωάννου Σαράντη, Δημητρίου Κορδάλη και Γεωργίου Ακονάκου και ιερατεύοντος Παπαθανασίου,1879 και πρόεδρος Λουκάς Ματσιώτας.

Νομός Ευβοίας.

– Στα Γιάλτρα Αιδηψού, στην θέση Παλαιοχώρι.

– Στην συνοικία Κανατάδικα Ιστιαίας.

– Στο Νεοχώριον Ιστιαίας. Νεκροταφειακός.

– Στα Ψαχνά.

Νομός Ευρυτανίας.

– Στην Δυτική Φραγκίστα.

– Στο Κρίκελλο.

– Στην Μαραθέα, στην συνοικία Βοϊλάδα.

– Στον Μάραθο, στον οικισμό Σέλο (Παλαιά Μύρεση) Αγράφων (1876).

Νομός Καρδίτσης.

– Στο Μοσχάτο Καρδίτσης.

Νομός Κορινθίας.

– Στην Λυκοποριά.

– Στην Κάτω Συνοικία Τρικάλων.

– Στην Πουλλίτσα Κιάτου. (Σημείωσις του διαχειριστού του blog).

Νομός Λακωνίας.

– Στους Βουτιανούς.

– Στα Περιβόλια.

Νομός Λαρίσης.

– Στο Γερακάρι Αγιάς, στην θέση Φονιάς.

– Στην Δέσιανη Αγιάς.

– Στην Ευξεινούπολι Αλμυρού.

– Στον Τύρναβο, στην συνοικία Βλαχέϊκα. Του 16ου αιώνος.

– Στον Τύρναβο, στην συνοικία Τσουκαλέϊκα. Αποκαλείται· Άγιος Νικόλαος του Ντούμα.

– Στην Ανάβρα ή Δογάνη της Αγιάς Λαρίσης. Η Δογάνη, η σημερινή Ανάβρα της Αγιάς, απέχει 30 χλμ. από τη Λάρισα και ένα χλμ. δεξιά του δρόμου Λάρισας – Αγιάς, ανάμεσα στον Αετόλοφο, το Γερακάρι και το Βαθύρεμα. Η Ανάβρα συνορεύει ανατολικά με τον Αετολόφο, δυτικά με την Πρινιά, βόρεια με το Γερακάρι και δυτικά με τη Δήμητρα. Δυτικά του χωριού, και πλησίον του Αγίου Νικολάου του εν Βουναίνης, βρίσκονται τα λιγοστά διασωθέντα τείχη της αρχαίας Λακέρειας. Ο Ναός είναι μονόχωρος, με τμηματικά σωζόμενο τοιχογραφικό διάκοσμο σε δύο φάσεις. Η πρώτη τα τέλη του 17ου και αποδίδεται στους ηπειρώτες Γρεβενιτάτες αγιογράφους και η δεύτερη χρονολογείτε κατά τα μέσα του 18ου αιώνα.

 

 

Νομός Μαγνησίας.

– Στον Κάμπο Σκοπέλου. Παλαιός Ναός, με εικόνες φορητές, του 18ου-190ου αιώνος.

– Στο Λαύκο Πηλίου.

– Στις Μηλιές, Πηλίου.

– Στο Προμύρι Πηλίου.

– Στο Πύργο Σκοπέλου. Βυζαντινό κτίσμα.

 

Νομός Μεσσηνίας.

– Στην Κεφαλληνού. Παρεκκλήσι.

– Στο Κογχύλιο.

– Στην Λύκισσα.

– Στην Παραλία Μεσσήνης.

– Στην Πύλο.

– Στο Ρωμύριο.

7) Στο Χαροκοπιό.

Νομός Φθιώτιδος.

– Στην Ανάβρα Δομοκού.

– Στην Αρκίτσα Λοκρίδος,

– Στον Έξαρχο Λοκρίδος. Του 11ου αιώνος.

– Στην Κόλακα Λοκρίδος.

– Στην Λάρυμνα Λοκρίδος.

– Στο Παρόρι Λοκρίδος.

– Στην Πελασγία Φθιώτιδος.

Νομός Φωκίδος.

– Στον Άγιο Κωνσταντίνο.

– Στην Άμφισσα βρίσκεται σπηλαιώδης Ναός.

– Στο Χρισσό.

στ) Μονές, και ναοί, που τιμούν την μνήμη του Αγίου Νικολάου του νέου του εν Βουνένοις.

– Ι. Μονή Αγίου Νικολάου στις Ώρες Άνδρου. Στην Μονή φυλάσσεται η τιμία Κάρα του Οσιομάρτυρος Νικολάου. Σώζεται επίσης και χειρόγραφο που περιέχει την ακολουθία και την δημώδη διασκευή, του βίου του Αγίου Νικολάου, και ειδικό κανόνα για την Αγία Κάρα.

– Ι. Μονή Αγίου Παύλου Αγίου Όρους. Εδώ φυλάσσεται μικρό τεμάχιο από λείψανο του Οσιομάρτυρος. Την ημέρα της εορτής η αδελφότης τιμά τον Άγιο και καταλύει λάδι στην Τράπεζα.

– Ι. Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Κορωνάτου στο Ληξούρι Κεφαλληνίας. Στο Κειμηλιαρχείο της Μονής φυλάσσεται μικρό τεμάχιο λειψάνου του Οσιομάρτυρος, καθώς και φιάλη με «αίμα», χώμα από το κενοτάφιο και αιματοβαμμένα φύλλα φτελιά από το τόπο μαρτυρίου του. Την ημέρα της εορτής η γυναικεία αδελφότης τιμά τον Άγιο.

– Ι. Μονή Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων. Και εδώ φυλάσσεται τεμάχιο λειψάνου.

– Ι. Μονή Αγίου Γερασίμου Δερβένι (Μεντουριάνικα) της Κορινθίας. Στο Κειμηλιαρχείο της Μονής φυλάσσεται μικρό τεμάχιο λειψάνου του Οσιομάρτυρος, καθώς και φιάλη με «αίμα», χώμα από το κενοτάφιο και αιματοβαμμένα φύλλα φτελιά από το τόπο μαρτυρίου του. Την ημέρα της εορτής η γυναικεία αδελφότης τιμά τον Άγιο.

– Ιερά Σκήτη Προφήτου Ηλιού Αγίου Όρους. Και εδώ φυλάσσεται τεμάχιο λειψάνου.

– Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Χαλκείου Κορινθίας, του 1891. Γιορτάζει εκτός από τον Άγιο Νικόλαο Μύρων Λυκίας, και τον Οσιομάρτυρα μετά από δωρεά εικόνος του το 1927, από την οικογένεια Τριανταφύλλου.

– Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Βαρκά, στην Αγία Μαρίνα Λοκρίδος Φθιώτιδος. Τοιχογραφία του, του 1759.

– Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Φυλάκης Αλμυρού.

– Ι. Ν. Αγ. Δημητρίου Κραστικών Καλαβρύτων.

– Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Λεπτηνίου Μεγαλοπόλεως, κοιμητηριακός. Πανηγυρίζει και τον Οσιομάρτυρα, από την δεκαετία του 1980, ύστερα από δωρεά εικόνος του.

– Ι. Ν. Αγ. Τριάδος Αργυρουπόλεως. Έχει μαρμάρινο προσκυνητάρι του.

– Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Τριπόλεως. Τον εορτάζει ο σύλλογος Παντοπωλών Τριπόλεως.

– Στον Ι. Ν. Αγίου Βασιλείου Ρουφ, Αθηνών υπάρχει προσκυνητάρι του Οσιομάρτυρα.

– Στον ενοριακό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ταύρου, Αθηνών υπάρχει λειψανοθήκη που περιέχει λείψανο, φιάλη με «αίμα», χώμα από το κενοτάφιο και αιματοβαμμένα φύλλα φτελιά από το τόπο μαρτυρίου του.

 

– Στην Αρτέμιδα (Λούτσα) στο ακρωτήριο Βελάνι, υπάρχουν δύο νησάκια,τα Κοκκινονήσια. Στο μεγαλύτερο απο αυτά υπάρχει εκκλησάκι στο όνομα του Αγίου και η περιοχή μεταξύ Λούτσας – Ραφήνας ονομάζεται Άγιος Νικόλαος. Εκ των υστέρων έχει οικοδομηθεί στην ξηρά μικρός ναός – τώρα είναι πλέον ενορία – προς τιμήν του Αγίου.

– Στον κόλπο της Λάρυμνας στη Φθιώτιδα σε ένα όμορφο νησάκι υπάρχει ο ναός του Αγίου ο οποίος είναι και προστάτης της περιοχής. Την ημέρα της εορτής Του αργεί και το μεγάλο μεταλλευτικό εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ.

ζ) Ναοί προς τιμή του Αγίου που σήμερα δεν υπάρχουν,

ή ευρίσκονται εκτός ορίων της Ελλάδος.

– Στο Στεφανοβίκειο της Λαρίσης. Υπήρχε παλαιά Μονή, Μετόχι της Μονής Μακρυνίτσης.

– Στην συνοικία Ρωμαιοπάζαρο της Άρτης. Σύμφωνα με τις πηγές κατασκευάστηκε το 1726, και πυρπολήθηκε το 1874.

– Στην Πέραμο της Κυζίκου της Μικράς Ασίας. Αναφέρεται στην Ακολουθία του Αγίου Νικολάου του Νέου, του κώδικος 5, της Μονής Σιμωνόπετρας, του Αγίου Όρους.

– Ομώνυμη Μονή, στο Τόρνοβο Βουλγαρίας. Μνημονεύεται στην πρώτη έκδοση της Ακολουθίας του Αγίου (Βενετία 1657).

Ο Άγιος Νικόλαος ο Νέος ο εν Βουναίνης μάρτυρας ήταν του Χριστού στα χρόνια εκείνα του εχθρού.	την άγια μορφή του, λίγο στα μάτια τον κοιτώ κι αμέσως τον ευχαριστώ.
Οι άραβες κατακτητές, οι βάρβαροι, οι δήμιοι, σκορπίζανε τον θάνατο βαρύ, πικρό και άδικο.	Που παίρνει κάθε πόνο μου και κάθε στεναχώρια και βάζει στην καρδούλα μου Θεού αγάπης δώρα.
Γι’ αυτούς δεν ήταν αρκετό το αθώο εκείνο αίμα, μες του Τιρνάβου τα βουνά ψάχνανε για τον Έναν!!!	Εγώ τον είχα βοηθό σε δρόμο δύσκολο, σκληρό, όταν επάνω στο σταυρό είχα καρκίνο φοβερό.
Αυτόν μισούσαν πιο πολύ κι ας ήτανε μικρό παιδί, το λαμπροφορεμένο και χιλιοευλογημένο.	Παράκληση του έκανα συχνά και του ‘λεγα ψιθυριστά να μεσιτέψει στον Χριστό και την υγεία μου να βρω.
Τον έπιασαν, τον βασάνισαν, τον έδεσαν σε δέντρο και με την ίδια του τη λόγχη φρικτό ήρθε το τέλος.	Θα κάνεις την εξέταση και θα ‘ναι 9 Μαΐου και θα ‘ναι τόσο καθαρή προς δόξα του Κυρίου.
Έδωσε το αίμα του στον Ιησού Χριστό μας κι εκείνος του επέτρεψε να είναι ο βοηθός μας.	Καρκίνος δεν υπάρχει πια, το είπε ο Άγιος φωναχτά, κρατούσε ένα λευκό χαρτί και είπε στη Γεωργία να δοθεί.
Στέφανο δέχτηκε λευκό και χιλιομυρωμένο και άξια τώρα κατοικεί στου παραδείσου την αυλή.	Στο νου μου έρχονται συχνά εκείνα τα λόγια τα γλυκά απ’ την αγία μοναχή σαν έρθει κι άλλη δοκιμή.
Στη Λάρισα, στα Βούναινα, στον τόπο του μαρτυρίου βγαίνει το άγιο αίμα του κάθε 9 Μαΐου.	Αντάξια να πορευθώ και να σηκώσω τον Σταυρό χωρίς δειλία ούτε στιγμή να φέγγει κι εδώ στη Γη.
Τον Άγιο Νικόλαο τον Νέο τον εν Βουναίνης όταν τον προσκυνώ πάντα στα μάτια τον κοιτώ.	Είναι ένα αφιέρωμα μέσα απ’ την ψυχή μου, είναι ένα ευχαριστώ στον Άγιό μου τον καλό!
Γιατί αυτό μου το ‘χε πει μια άγια μοναχή, στα μάτια να τον εκοιτάς και γρήγορα να του ζητάς. Έτσι όταν ασπάζομαι	Τον αγαπώ, τον προσκυνώ κι ένα πράγμα του ζητώ… να μεσιτέψει στον Χριστό στη βασιλεία του να μπω.

 

Εγράφη παρά Γεωργίας Θεοχαροπούλου, Ιούλιος 2011.